Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Κοινές σκέψεις, άλλες εικόνες, άλλα σύμπαντα


Πίσω από τις γρίλιες;

(Τώρα που βγήκα απο την "αγορά" και είμαι σε ένα μέρος χωρίς κοράκια αλλά μόνο με γλάρους, μπορώ να γράψω το παρακάτω κείμενο)

Είναι φορές που λες "αυτές είναι και οι δικές μου σκέψεις, έχουν το ίδιο χρώμα, την ίδια γεύση, την ίδια οσμή". Και ζηλεύεις φριχτά. Και την ίδια στιγμή χαίρεσαι που τις διαβάζεις αλλού με άλλες εικόνες. Γιατί, δεν μπορεί, είναι καλό να κάνεις τις ίδιες σκέψεις με άλλους. Με οποιονδήποτε. Πόσο μάλλον με εκείνους που εκτιμάς και σέβεσαι κι αγαπάς και θεωρείς οτι πορεύεσαι μαζί τους χρόνια ολόκληρα, σε άλλα σύμπαντα. Αλλά τι σημασία έχει; Γιατί θα έπρεπε να είμαστε απο το ίδιο σύμπαν;
Οχι να έχεις τις ίδιες ιδέες. Αυτό είναι άλλο. Να κάνεις τις ίδιες σκέψεις για το που πατάς. Για το ΠΩΣ πατάς.
Να σκέφτεσαι "Γιατί η Ελλάδα δεν είναι Αμερική, είναι χωριό. Για έναν ρωτάς και τους μαθαίνεις όλους" κι όχι απλά να το σκέφτεσαι, να το ξέρεις. Ασχετα που και η Αμερική που την έζησα, κι αυτή ένα χωριό είναι.
'Η πάλι όλη αυτή η συζήτηση για την ανωνυμία. Οσοι την υπερασπίζονται δεν κάνουν την ίδια με την παραπάνω σκέψη. Νομίζουν οτι κρύβονται πίσω απο τη μάσκα. και η ανωνυμία μια μάσκα είναι στο μικρό μας χωριό. Τώρα που τους μάθαμε όλους και όλες τι έγινε δηλαδή; Χάθηκε η μαγεία; Χαρά στο πράγμα!

Λες και στο GALAXY που τα πίναμε γνωστοί άγνωστοι δίπλα δίπλα δεν ξέραμε. 'Η στο Plus Soda ή οπουδήποτε.

Και γυρίζεις σελίδα...

Και διαβάζεις κι άλλες σκέψεις σου, αλλού απο άλλον, εξίσου αγαπημένο. (Οχι εξίσου. Διαφορετικά. Με άλλες κοινές ρίζες).

"Αλλά οργίζομαι με θλίψη (που κάνει την οργή άτονη)

για άλλους, ανθρώπους σημαντικούς, που τους αναγκάζουν οι φιρφιρίκοι να απολογούνται για τη σχέση τους με το σπουδαίο, ή να ντρέπονται για αυτήν και να την κρύβουν.

Πλην όμως ακόμα κι έτσι (προσώρας έτσι) οι μετέχοντες του σπουδαίου είναι που θα νικήσουν. Αυτοί είναι που θα κατορθώσουν τα σημαντικά, αυτοί είναι που γράφουν τη νέα ποίηση στην έρευνα, στις τέχνες και την πολιτική. Χορογραφίες χειρογράφων οι ζωές τους, αυτοί

βιάζονται, δεν έχουν ώρα για προσευχές στην άργητα, οι καιροί ου μενετοί, τους περιμένουν τα αστέρια.

***

Σ' εμάς μένει να τους φρουρούμε. Να φυλάμε σκοπιά γύρω απ' όσους έχουν σχέση με το σπουδαίο. Να κρατάμε ευρύ κατά το δυνατόν και καθαρόν τον ζωτικό χώρο γύρω απ' τους καλλιτέχνες και τους επιστήμονες, που έχουν στην έννοια τους τους καλούς ανθρώπους της εργασίας. Εμείς πρέπει να φυλάμε λύκοι

γύρω απ' τους σπουδαστές και τους πάσης φύσεως πιτσιρικάδες που δικαιούνται όλοι αντίδωρο απ' την πόλη, τέτοια είναι η δουλειά μας -σαφώς ορισμένη".

Και λες, ναι.

Κάτι συμβαίνει. Χρόνια τώρα ήταν απο κάτω. Κρυμμένο. Ωρα να βγει στο φως... Αλλιώς θα συνεχίσουμε να βγαίνουμε όπως σε κάθε πανσέληνο και θα κάνουμε "Οουουουουουουου!". Κι εκείνοι, οι "Πίσω απο τις Γρίλιες" θα σκιάζονται πιο πολύ...

Τι καλό Σαββατοκύριακο!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…