Συμβολές στη θεωρία της επικοινωνίας και της αγάπης προς τον πλησίον

  • Ακριβώς οι πνευματωδέστερες συζητήσεις αποδεικνύουν το αδύνατο της συναίνεσης: αυτές δείχνουν ότι για κάθε επιχείρημα υπάρχει και ένα αντεπιχείρημα.
  • Ο διάλογος μεταξύ ετεροφρόνων είναι αδύνατος και μεταξύ ομοδόξων περιττός.
  • Απαρχή ξεχωριστής οικειότητας: να κουτσομπολεύεις κατ' ιδίαν μ' έναν τρίτο τους κοινούς σας φίλους.
  • Όταν προσδοκούμε από τους άλλους να μάς «καταλάβουν», στην ουσία τους ζητούμε να μάς συμμεριστούν την αυτοκατανόησή μας. Φιλία είναι η (σιωπηρή) συμφωνία ότι η μία πλευρά συμμερίζεται την αυτοκατανόηση της άλλης.
  • Μιά συζήτηση περί φιλίας ή αγάπης μπορεί να σημάνει την αρχή ή το τέλος της φιλίας ή της αγάπης.
  • Οι αλαζόνες προκαλούν την αντιπάθεια επειδή δεν μπορούμε να περιμένουμε επιβεβαίωση της δικής μας φιλαυτίας.
  • Οι ανόητοι μονίμως παραπονούνται ότι οι ευφυείς είναι επηρμένοι.
  • Στις επιτυχίες αισθανόμαστε πάνω από το ανθρώπινο μέτρο, στις αποτυχίες αναλογιζόμαστε την κοινή ανθρώπινη μοίρα.
  • Η μεγάλη ματαιοδοξία σε αντίθεση προς τη μικρή, που ζει από τις προσόδους του πυρετώδους πάρε-δώσε στο Vanity Fair της καθημερινότητας, είναι σε μεγάλο βαθμό ανεξάρτητη από τον έπαινο και την επιδοκιμασία· γι' αυτό και φαντάζει σαν μετριοφροσύνη.
  • Η ευγένεια συνιστά συχνότατα τον πιο επιδέξιο καιροσκοπισμό: μόνο ευγενείς άνθρωποι κατορθώνουν να κρατούν πάντοτε και συγχρόνως όλες τις πόρτες ανοιχτές.

(7 χρόνια χωρίς τον...) Παναγιώτης Κονδύλης (1943-1998)

Σχόλια

  1. "Οφειλή"


    Μέσα από τόσο θάνατο που έπεσε και πέφτει,
    πολέμους, εκτελέσεις, δίκες, θάνατο κι άλλο θάνατο
    αρρώστια, πείνα, τυχαία δυστυχήματα,
    δολοφονίες από πληρωμένους εχθρών και φίλων,
    συστηματική υπόσκαψη κι έτοιμες νεκρολογίες
    είναι σα να μου χαρίστηκε η ζωή που ζω.
    Δώρο της τύχης, αν όχι κλοπή απ' τη ζωή άλλων,
    γιατί η σφαίρα που της γλίτωσα δε χάθηκε
    μα χτύπησε το άλλο κορμί που βρέθηκε στη θέση μου.
    'Ετσι σα δώρο που δεν άξιζα μου δόθηκε η ζωή
    κι όσος καιρός μου μένει
    σαν οι νεκροί να μου τον χάρισαν
    για να τους ιστορήσω.

    Τίτος Πατρίκιος

    υ.γ.πόσο δίκιο έχει ο Κονδύλης...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου