Ή είναι όλα παιδιά μου ή δεν έχω παιδιά.

«Αυτό που θέλω να σου πω, το πιο όμορφο απ’ όλα, δεν στο ‘χω πει ακόμα» έλεγε ο αγαπημένος στίχος.
Να όμως που ακόμη και τα ποιήματα διαψεύδονται. Ισως αυτό μάλιστα να είναι που τα κάνει Ποιήματα.
Το στίχο διέψευσε ο Πιτσιρίκος μας:

«Άδικο είναι το μη δίκαιο. Άνθρωπος χωρίς αίσθημα δικαίου είναι κτήνος. Ανθρωπότητα χωρίς Δικαιοσύνη είναι κόλαση. Πνίγομαι όταν αδικούμαι. Όταν αδικούνται οι άλλοι άνθρωποι πνίγομαι το ίδιο και πιο πολύ. Τότε είμαι Άνθρωπος. Ο άλλος άνθρωπος είμαι εγώ. Τα παιδιά πεινάνε και πεθαίνουν. Δεν είναι τα δικά μου όμως. Λάθος – είναι όλα παιδιά μου. Ή είναι όλα παιδιά μου ή δεν έχω παιδιά. Θυμώνω μαζί μου. Θυμώνω που δεν θυμώνω πολύ. Σηκώνω την αριστερή μου γροθιά».


Ξανά: Ή είναι όλα παιδιά μου ή δεν έχω παιδιά.

Διαβάζω. Κοιτάζω τους δικούς μου πιτσιρίκους. Και λέω ΝΑΙ. Ετσι είναι πιτσιρίκια μου. Ετσι ακριβώς: Ή είναι όλα παιδιά μου ή δεν έχω παιδιά.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Περί Σαββόπουλου, προσωπικά...

Ο Αρχιδάμπουρας