Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Μάϊος, 2005

Ο Abraham απο το Brookville του Ohio

Το όνομά του είναι Abraham. Υπογράφει ως Abraham Lincoln. Eίναι όντως συνονόματος με τον αμερικάνο πρόεδρο. O Abraham Wesley Lincoln γεννήθηκε στις 25 Οκτωβρίου 1934 και σήμερα είναι συνταξιούχος και ζει στο Brookville του Ohio. (Είναι ένα χρόνο μικρότερος απο τον πατέρα μου. Δεν ξέρω αν έχει μεγάλη σημασία αυτό. Νομίζω πως έχει...) Μου έγραψε ένα ευγενέστατο σχόλιο. Δεν ξέρω ούτε πως βρήκε το blog μου, ούτε αν ξέρει ελληνικά. Φαντάζομαι πως ξέρει. Φαντάζομαι ότι ξέρει να βλέπει ακόμα κι αν δεν ξέρει τη γλώσσα μας. Το δικό του Blog λέγεται Three Score and Ten και στην προμετωπίδα του γράφει «Life is an experience. We arrive with a blank brain and die with a brain filled with our experiences in life. This blog is about some of those experiences».
Με συγκίνησε. Χθες στο λεωφορείο σκεφτόμουν και πάλι ότι χρωστάω να γράψω ένα κομμάτι για την Αμερική και τους Αμερικάνους. Το σκέφτομαι εδώ και πολύ καιρό και όλο το αναβάλλω. Να έχει τίτλο «οι 10 λόγοι που αγαπώ την Αμερική». Μπορεί να είναι …

La Vie Est Belle Et Facile

«Σου λέω σχέδια: Θ’ ανοίξουμε ένα μικρό διανυκτερεύον βιβλιοπωλείο για τρελούς ερωτευμένους, θα φοράω μαύρο μακρύ παλτό και σκούφο, θα κάθομαι μπροστά στη φουφού ενός καστανά, θα φοράς κόκκινο μακρύ φουστάνι και γάντια από τούλι, θα κάθεσαι σε μια μπερζέρα, θα είσαι πολύ όμορφη, τα βιβλία που αγαπάμε θα τα έχουμε σε μπαούλα χρυσοποίκιλτα, σε μεγάλα βαριά ξύλινα τραπέζια, σε κασέλες με βελούδο, σε ασημένιους δίσκους, κάθε τόσο θα σου δίνω να πιεις ζεστή σοκολάτα και μπράντυ, τα βιβλία που δεν αγαπάμε θα τα έχουμε σε σκουπιδοτενεκέδες από κασσίτερο, θα καπνίζω Gitanes, εσύ δεν θα καπνίζεις ποτέ, τα μάτια σου θα είναι πρασινοκόκκινα, τα μάτια μου θα είναι γαλαζοκόκκινα, θα πίνω Jameson, οι πελάτες θα περνάνε από έλεγχο, θα κοιταζόμαστε στα πρασινοκόκκινα και γαλαζοκόκκινα μάτια χωρίς να λέμε λέξη και θα τους εγκρίνουμε ή θα τους απορρίπτουμε στη στιγμή, θα είσαι πολύ όμορφη, θα σου διαβάζω την αυγή πριν κοιμηθείς και θα σου χαϊδεύω τα μαλλιά, θα κλαίμε μαζί, from here to eternity• πες μο…

Ενα Φάντασμα

Εικόνα
"Εμείς που περάσαμε στο Βασίλειο του Τρόμου ελλοχεύουμε στα αιώνια σκοτάδια, αθέατοι ακόμη κι απ' τον ίδιο τον εαυτό μας, αόρατοι ο ένας για τον άλλον, κι όμως υποχρεωμένοι να κρυβόμαστε, λησμονημένοι σε μέρη απόμερα, λαχταρώντας μια κουβέντα με τους αγαπημένους μας, ωστόσο, πάντα βουβά τρομάζοντάς τους και τρομάζοντας οι ίδιοι με την παρουσία μας. Κάποτε-κάποτε αυτή η στέρηση αναστέλλεται, ο νόμος καταστρατηγείται. (...)
Με ποια μορφή τούς παρουσιαζόμαστε, δεν το γνωρίζουμε.
Ξέρουμε μόνο πως τρομοκρατούμε ακόμη κι εκείνους που ίσα-ίσα σκοπεύαμε να παρηγορήσουμε, εκείνους απ' τους οποίους ίσα-ίσα λαχταρούσαμε λίγη τρυφερότητα, λίγη συμπάθεια»


ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΩΝ

ΑΜΠΡΟΟΥΖ ΜΠΗΡΣ


...

«Με 35 χρόνια από τη ζωή του πλήρωσε ο Τζούνιορ Αλεν την κλοπή μιας συσκευής τηλεόρασης, από το σπίτι μιας ηλικιωμένης στη Βόρεια Καρολίνα, το 1970.O 65χρονος σήμερα άντρας που καταδικάστηκε σε ισόβια για την πράξη του, αποφυλακίστηκε υπό όρους την Παρασκευή, αφού ολοκλήρωσε με επιτυχία πρόγραμμα μεταβατικής απασχόλησης, πλένοντας πιάτα σε εστιατόριο».

Το διαβάζεις, το ξαναδιαβάζεις, το ξαναδιαβάζεις. Δεν το χωνεύεις. Δεν καταπίνεται. «Λεπτομέρειες» θα πεις. «Εδώ υπάρχουν μεγάλα θέματα να συζητήσουμε. Με αυτό θα ασχοληθούμε;».
Λεπτομέρειες. Όπως η ζωή σου, όπως η ζωή μου, όπως η ζωή μας…
Ασήμαντες…

...διαβάστε το άρθρο

Υστερα διαβάζει το Eνα Bλεμμα του Νίκου Ξυδάκη. «Ασχετο» θα μου πεις πάλι. Όλα άσχετα είναι όταν δεν μπορείς να δεις τα αόρατα νήματα που τα συνδέουν. Αν η ελευθερία για σένα είναι κάτι που ποτέ δεν κατανόησες γιατί ουδέποτε στερήθηκες και ούτε που σου πέρασε από το μυαλό να διεκδικήσεις.

...

Αν ξεσπάσει πάνω σου το μίσος, αν σέχουν καθίσει στο σκαμνί, ή σ’ έχουν πετάξει βορά στα θηρία, δύο αντιδράσεις μπορείς να περιμένεις από τους ανθρώπους που σε ξέρουν, οι μισοί θα πέσουν κι αυτοί να σε φάνε, οι άλλοι μισοί, διακριτικά, θα κάνουν σαν να μην ξέρουν τίποτα, σαν να μην άκουσαν τίποτα, κι έτσι θα μπορείς να τους βλέπεις και να τους μιλάς. Αυτή η δεύτερη κατηγορία, η διακριτική και ευαίσθητη, είναι οι φίλοι σου. Φίλοι με τη σύγχρονη σημασία της λέξεης. Ακου που σου λέω, Ζαν-Μάρκ, αυτό το ξέρω μια ζωή.

Μ. Κούντερα

MiniMALIA#17

MiniMALIA
Βιβλία για το Καλοκαίρι


Κάποια περιμένουν εδώ και μήνες στην άκρη ενός ραφιού, στο πλάι του γραφείου, στο κομοδίνο δίπλα στο κρεβάτι, αγορασμένα πριν από την ώρα τους ή από λάθος εκτίμηση του προσωπικού μου χρόνου. Κάποια τα είδα σε χέρια φίλων και συναδέλφων, στους μεγάλους πάγκους των βιβλιοπωλείων και στους χάρτινους «πάγκους» των εφημερίδων. Με δυσκολία ξεδιάλεξα εκείνα που θέλω και προλαβαίνω να διαβάσω αυτό το καλοκαίρι:

τον «Αθέατο Κόσμο» του Τζον Σμόλενς (εκδ. «Ηλέκτρα»)
τη «Μεσόγειο» των Πέρεγκριν Πάρσελ και Νίκολας Χόρντεν (εκδ. «Οδυσσέας») τις «Ιστορίες Φαντασμάτων» του Αμβρόσιου Μπιρς (εκδ. «Ηλέκτρα») το «Πράσινο Σπίτι» του Γιόσα Μάριο Βάργκας (εκδ. «Ιανός») την «Κοινωνία της ορθοπεταλιάς» του Γιάννη Καλιόρη (εκδ. «Αρμός») την «Ψίχα εκείνου του καλοκαιριού» του Ισίδωρου Ζουργού (εκδ. «Πατάκης») τις «Aναμνήσεις ενός τρελού» του Γκιστάβ Φλομπέρ (εκδ. «Νάρκισσος») το «Στα ίχνη του Κοπέρνικου» του Οουεν Tζίντζεριχ (εκδ. «Τραυλός») την «Ιστορία της Ομορφιάς» του Ουμπέρτο…

Μπλοκαρισμένοι στη βροχή

Το απόλυτο σάουντρακ της εποχής μας

Τέλος Μαΐου. Τα μπουρίνια ξεπλένουν το χειμώνα από τα πεζοδρόμια της Θεσσαλονίκης. Είναι φανερό ότι δεν αρκούν για να ξεπλύνουν την εντός μας κακοκαιρία και την έξωθεν ακινησία, η οποία διαταράσσεται από δεκάδες κινητά τηλέφωνα που μοιάζουν να μας εμπαίζουν παιανίζοντας το «My Number One» σε λεωφορεία, μαγαζιά, γραφεία, καφετερίες, παντού. Το απόλυτο soundtrack της εποχής μας.




Μέσα από τα βρεγμένα τζάμια παρατηρείς τις συμπτώσεις, αποφεύγοντας τις ερμηνείες: τριάντα χρόνια πριν, η πρώτη μας συμμετοχή στη Γιουροβίζιον, χωρίς να έχει την ίδια επιτυχία με τη φετινή, γινόταν το σάουντρακ της χρονιάς. Το «Λίγο κρασί, λίγη θάλασσα και τ’ αγόρι μου» μας οδηγούσε χαρωπά στο καλοκαίρι του 1974, για να δώσει τη θέση του στα εμβατήρια και στα τσάμικα των ημερών του Αττίλα.
Οι ζοφερές εποχές της παρακμής έχουν πάντοτε μια επίφαση καλής διάθεσης. Μια χαζοχαρούμενη επένδυση που τις κάνει να μοιάζουν περισσότερο φιλικές μέσα στο γενικό εφιάλτη. Είναι οι εποχές που αν…

Σαββατιάτικα αναγνώσματα

Ή είναι όλα παιδιά μου ή δεν έχω παιδιά.

«Αυτό που θέλω να σου πω, το πιο όμορφο απ’ όλα, δεν στο ‘χω πει ακόμα» έλεγε ο αγαπημένος στίχος.
Να όμως που ακόμη και τα ποιήματα διαψεύδονται. Ισως αυτό μάλιστα να είναι που τα κάνει Ποιήματα.
Το στίχο διέψευσε ο Πιτσιρίκος μας:

«Άδικο είναι το μη δίκαιο. Άνθρωπος χωρίς αίσθημα δικαίου είναι κτήνος. Ανθρωπότητα χωρίς Δικαιοσύνη είναι κόλαση. Πνίγομαι όταν αδικούμαι. Όταν αδικούνται οι άλλοι άνθρωποι πνίγομαι το ίδιο και πιο πολύ. Τότε είμαι Άνθρωπος. Ο άλλος άνθρωπος είμαι εγώ. Τα παιδιά πεινάνε και πεθαίνουν. Δεν είναι τα δικά μου όμως. Λάθος – είναι όλα παιδιά μου. Ή είναι όλα παιδιά μου ή δεν έχω παιδιά. Θυμώνω μαζί μου. Θυμώνω που δεν θυμώνω πολύ. Σηκώνω την αριστερή μου γροθιά».


Ξανά: Ή είναι όλα παιδιά μου ή δεν έχω παιδιά.

Διαβάζω. Κοιτάζω τους δικούς μου πιτσιρίκους. Και λέω ΝΑΙ. Ετσι είναι πιτσιρίκια μου. Ετσι ακριβώς: Ή είναι όλα παιδιά μου ή δεν έχω παιδιά.

Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον. Στο μέλλον που γράφεται όπως θέλετε!

Οι καλοί λογαριασμοί, οι καλοί φίλοι και οι ακραιφνείς μαλάκες

Τα έχω πάρει στο κρανίο! (Πάλι; Πάλι!!!)
Φαίνεται ότι οι νέες τεχνολογίες και ιδιαίτερα το internet προκαλούν –ακόμη! 15 και πλέον χρόνια μετά την εμφάνισή τους στην Ελλάδα- μυστήριες επιπλοκές στην ψυχοσύνθεση ορισμένων ανθρώπων που πιστεύουν ότι χάρη σε αυτές βρήκαν τη χαρά του μαλάκα! (Τώρα θα μου πει κάποιος ότι και την εποχή του λίθου οι μαλάκες έβρισκαν με κάποιο τρόπο τη χαρά τους!).
Ποια είναι η χαρά του μαλάκα;
Το να πιστεύει ότι είναι ευπρόσδεκτος παντού και πάντα! Πως όλες οι πόρτες είναι ορθάνοιχτες στο διάβα του ή ότι ανοίγουν διάπλατα μόλις αυτοί εμφανιστούν και ότι είναι καλοδεχούμενοι από όλους τους άλλους ανεξάρτητα από το σε ποια φάση είναι οι άλλοι κι αν γουστάρουν τη φάτσα τους ή αυτά που φέρουν μαζί τους, μέσα τους, έξω τους και γύρω τους.


Κάθε λογής ιντερ-σουλατσαδόροι και μπλογκο-διαδρομιστές το αισθάνονται κάπως ως υποχρέωση να μπουν οπουδήποτε και να γράψουν το οτιδήποτε αρκεί να θεωρήσουν ότι το θέμα τους αφορά ή άπτεται τον ενδιαφερόντων τους. Μπαίνουν λοιπόν σε…

Tο 43,8%

"Tο 43,8% των Ελλήνων -περίπου ένας στους δύο- δεν διαβάζει. Αυτό προκύπτει από τα στοιχεία της «Πανελλήνιας Έρευνας Αναγνωστικής Συμπεριφοράς και Πολιτιστικών Πρακτικών» του ΕΚΕΒΙ, που παρουσιάστηκαν στο πλαίσιο της Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου Θεσσαλονίκης".

Πόσο είπαμε ότι έφτασε η τηλεθέαση του “PANTA TETIA – NUMBER ONE”;
94%;

Είμαστε άξιοι της μοίρας μας!


Η «Vivodi!», τα παιδιά και το παιχνίδι

Από την εποποιία της Eurovision κρατώ μόνο το διάλογο με το γιο μου:

«Αυτή την ξέρω!»
«Πως την λένε;»
«Vivodi!»

Πως ένα «πολιτιστικό» προϊόν του «εθνικού» μάρκετιγκ υπονομεύεται από το μάρκετινγκ ενός προϊόντος. Ευτυχώς τα παιδιά δεν ξέρουν να τα ξεχωρίζουν αυτά!
Σιγά μην τον διορθώσω!
Σιγά μην την λένε Παπαρίζου!

(Επίσης ενδιαφέρον έχει ο εξευτελισμός των διαφημίσεων ως παιχνίδι με τους πιτσιρικάδες που αποδεικνύονται πιο ευφάνταστοι από τον πιο ευφάνταστο πολέμιό τους. Όχι ότι θα γλυτώσουν το δηλητήριο, τουλάχιστον όμως αποκτούν αντισώματα!)

Γιατί η διαφήμιση είναι επιβλαβής για τα παιδιά:
Υποδεικνύει λανθασμένες αξίες: δίνει έμφαση, σε τρόπους ζωής, που βασίζονται, στη στιγμιαία ευχαρίστηση και διαβρώνει την αληθινή αξία της προσπάθειας, της πειθαρχίας, του ενδιαφέροντος και της υπευθυνότητας.
Ενθαρρύνει τον παράλογο τρόπο σκέψης: όταν βλέπουμε, καθημερινά, το παράλογο, απορρίπτουμε την ορθολογική, κριτική σκέψη.
Προτρέπει στην επιπολαιότητα: ενθαρρύνει τις εγωιστικές τάσεις, ενδυναμώνοντας τ…

Μια Κόκκινη Ημέρα

Όλα κόκκινα…
«Ετσι κι αλλιώς…» λέει το τραγούδι.
«…ή κόκκινη από ζωή ή κόκκινη από θάνατο!»
Κάπως έτσι ήταν χθες.
Κόκκινη και από ζωή και από θάνατο.
Το κόκκινο χρώμα της Γιορτής από τις ομάδες τις λιμανίσιες και τις σημαίες. Κι εκείνο του θανάτου του καπετάνιου.
Σε μέρες αχρωματοψίας ας εκτιμούμε τα χρώματα έτσι όπως τους πρέπει.
Ο καθείς και τα δικά του. Δεν έχει σημασία…
Σημασία έχει να συνεχίσουμε να βλέπουμε τη ζωή χρωματιστή, όπως οι ιστορίες, οι μύθοι και οι Θρύλοι που αγαπήσαμε…
Οι δικοί μας Αϊ-Βασίληδες. Τα δικά μας παραμύθια. Στα βουνά και στις θάλασσες.
Που κάπου συναντήθηκαν. Κάποτε.
Όταν, για παράδειγμα, σύσσωμη η ομάδα του προπολεμικού ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ μπήκε στην Αντίσταση κατά του Κατακτητή.
Όταν εργάτες, λαϊκοί και εφοπλιστάδες, καραβοκύρηδες της εποχής δίναν τα χέρια και βλέπαν τα ίδια όνειρα.
Κόκκινα όνειρα! Για προκοπή, για νίκες, για θάλασσες…
Ζωή γεμάτη από λάθη και ήττες και νίκες και πισωγυρίσματα και προδοσίες και ανιδιοτελείς και «αγορασμένους» αγώνες… Ζωή όμως! Όχι χάπατα! Με τα…

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΟΥΡΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ
Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ


Με την ΕΣΗΕΑ αξιόπιστη και δυνατή, εγγύηση για σταθερή εργασία, δίκαιη αμοιβή, ισχυρά ασφαλιστικά Ταμεία και επαγγελματική αξιοπρέπεια για όλους και τον καθένα ξεχωριστά.

Σε σύγκρουση µε την αδιαφάνεια, τον συντεχνιακό παραγοντισμό, τη δημαγωγία, τη γραφειοκρατική αδράνεια, τα εγκατεστημένα στο Δ.Σ της ΕΣΗΕΑ συμφέροντα των εργοδοτών και των κυβερνήσεων, τους διαπλεκόμμενους πάσης φύσεως και αποχρώσεως.

24-5-2005
(Πλήρες κείμενο...)


ΛΙΜΑΝΙ

Θαλάσσια ακτή ή όχθη ποταμού ή φυσική ακτή λίμνης όπου μπορούν ν' αράξουν με ασφάλεια πλοία για να φορτώσουν ή να ξεφορτώσουν.
Λέγεται και λιμιώνας, πόρτο, σκάλα και λιμένας.
Είδη λιμανιών.

Η αξία του λιμανιού στην οικονομική, στρατιωτική και εμποροναυτική ανάπτυξη των κρατών είναι πολύ μεγάλη. Γι' αυτό και από τα αρχαία χρόνια μέχρι σήμερα η κατασκευή και η διαμόρφωση λιμανιών είναι από τα ζωτικά προβλήματα κάθε χώρας. Ανάλογα με την τοποθεσία τους διακρίνονται:
α) σε λιμνιαία λιμάνια, που είναι εγκαταστημένα στις όχθες των λιμνών,
β) σε ποτάμια, που βρίσκονται στις όχθες των ποταμών. Τα σπουδαιότερα από τα σύγχρονα ποτάμια λιμάνια είναι του Λονδίνου πάνω στον Τάμεση, του Λίβερπουλ πάνω στο Μέρσεϊ, του Αμβούργου στον Έλβα κ.ά.,
γ) σε θαλάσσια, που βρίσκονται στις όχθες των θαλασσών.
Επίσης τα λιμάνια διακρίνονται σε εσωτερικά, που μπορεί να είναι λιμνιαία ή ποτάμια ή πάνω σε διώρυγα και που δεν είναι προσιτά σε πλοία που πλέουν στις θάλασσες, σε φυσικά, που οφείλονται στη φυσική δια…

Troll Stories #0002

Τι στην ευχή είναι το Troll;

ουσ. συρτή (ως μέθοδος και ως μέσο ψαρέματος) # μυθολ. δαιμόνιο, ξωτικό, (χαζός) καλικάντζαρος (της Νορβηγίας)

Η λέξη είναι μάλλον ηχητικής προέλευσης και μάλιστα κάποιοι λένε ότι είναι και ελληνικής ρίζας εκ της τροχαλίας και του ήχου που παράγεται από την περιστροφή της, όταν δηλαδή αυτή «ρολάρει» ή «τρολάρει».
Το troll –συνήθως «αρσενικό» και πολύ σπάνια θηλυκό- ζει για να σπάει τα νεύρα των γύρω του, συνήθως σε μια On-line κοινότητα, ένα ηλεκτρονικό forum ή ανοιχτό chat-room ή, εσχάτως, στη Blogόσφαιρα.



Τα trolls δεν είναι καινούργιο φαινόμενο. Αντίθετα είναι τόσο παλιά όσο και η ίδια η Επικοινωνία.
Στη σημερινή, σχεδόν, μορφή τους εμφανίσθηκαν, αρχικά, στην π.Ι. (προ Internet) εποχή στο ραδιόφωνο –ενίοτε και στην τηλεόραση- όπου και τα συναντάς ακόμη όταν διάφοροι εκπομπάρχες ανοίγουν τα μικρόφωνα για τους ακροατές.
(«Θύμα» τρολαρίσματος πέφτει συχνά-πυκνά ο γνωστός τηλε-πολιτικός κ. Βασίλης Λεβέντης αλλά και ο Γεωργίου του «Καφενείου των Φιλάθλων» ο οποίος…

Σεβασμός σε αυτούς που ξέρουν να σέβονται!

Είναι σπουδαία στιγμή –για τους ίδιους, για εσένα, για όλους- όταν ο Αντίπαλος σου αποδίδει τιμές. Όταν η «απέναντι όχθη» βάζει μεσίστιες τις σημαίες και τα λάβαρά της, για να περάσεις, για το στερνό σου ταξίδι.
Τότε σκέφτεσαι ότι τελικά τίποτα δεν πάει χαμένο. Ότι στη δημοκρατία για την οποία πολέμησες, για τη χώρα που έδωσες το αίμα σου και την προσωπική σου ελευθερία, υπάρχει ελπίδα.


Τώρα πια που καταλάβαμε –κι εκείνος το είχε καταλάβει- ο κόσμος που ονειρευτήκαμε, δεν είναι ένας κόσμος χωρισμένος σε μπλοκ και στρατόπεδα, αλλά ένας κόσμος που μπορούμε να μιλάμε ήρεμα κι απλά, αυτό που μένει είναι η Μνήμη, η Συνεννόηση, η ματιά που κοιτάζει σε ένα Ανοιχτό μέλλον.
Από όλες τις «υποχρεωτικές» νεκρολογίες και τα χαιρετίσματα, πιο πολύ με συγκίνησε η δήλωση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Ναι, αυτού που πολλοί ανεγκέφαλοι της «δημοκρατικής παράταξης» έμαθαν να λένε «Αποστάτη» και «Εφιάλτη». Διαιωνίζοντας ένα σφάλμα του Ανδρέα Παπανδρέου και πολλών άλλω σε ταραγμένες και δύσκολες εποχές.
Και ο Κ…

Στο καλό σύντροφε!

Εικόνα
Τον Χαρίλαο τον είδα τελευταία φορά στην κηδεία του Τίτου. Καθόταν απέναντί μου, σε μια καρέκλα, δίπλα στο ψαλτήρι. Στο πλάι του παραταγμένα τα μέλη της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ. Ορθιοι. Πιο πέρα τα μέλη του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών. Πιο πέρα ο κόσμος. Και στη μέση το φέρετρο του συντρόφου του. Η λειτουργία δεν είχε αρχίσει. Κάποιος από το Κόμμα πηγαίνει κοντά στον Τίτο, τραβάει τις εικόνες στην άκρη, κοντά στα πόδια, και απλώνει την Κόκκινη σημαία πάνω στο φέρετρο. Γίνεται ένα ψιλοσούσουρο. Ενας καντηλανάφτης επιχειρεί να τον αποτρέψει. «Εδώ είναι εκκλησία» ψιθυρίζει. Τα μέλη του Πολιτικού Γραφείου κάνουν μερικά βήματα μπροστά. Ο καντηλανάφτης φεύγει από εκεί που ‘ρθε. Ο Χαρίλαος κάνει ένα νεύμα. Οι εικόνες ξαναμπαίνουν στη θέση τους. Πάνω στην κόκκινη σημαία. Η λειτουργία αρχίζει. Ο Χαρίλαος δεν αποσύρει ούτε στιγμή το βλέμμα του από το φέρετρο του φίλου του. Ούτε στιγμή… Μονάχα μια στιγμή. Σηκώνει τα μάτια του ψηλά. Στο Παντοκράτορα. Οσο άντεξα, άντεξα. Πηγαίνω πίσω, στα στασί…

Αγαπητέ κύριε Κ…

Ευχαριστώ για το γράμμα σας. Πρέπει να σας πω ότι αισθάνομαι αναρμόδιος να συμβουλέψω οποιονδήποτε για οτιδήποτε, πόσο μάλλον έναν νέον άνθρωπο όπως εσείς, αποτρέποντάς τον ενδεχομένως έτσι από το μόνο πράγμα που πλουτίζει αυθεντικά την εσωτερική μας ζωή, και είναι τα λάθη που διαπράττουμε με προσωπική μας ευθύνη, οι αποτυχίες που έχουμε γιατί πιστέψαμε σε κάτι, οι ήττες που επισφραγίζουν τελικά τους ενθουσιασμούς των ανθρώπων. Γιατί πάντα μέσα στην ευθύνη, την πίστη, τον ενθουσιασμό υπάρχει κάτι που υπερβαίνει την τάση του πραγματικού, κάτι που υπερακοντίζει την σκοπιμότητα του πρακτικού λόγου. Είναι τρόποι της Επιθυμίας μας όλα αυτά. Και η επιθυμία, στη σφαίρα της πραγματικότητας, μας επιστρέφεται ως βίωμα διαψεύσεως ενώ στην πρακτική μας συνείδηση καταγράφεται ως χάσμα ανάμεσα στο ποθούμενο και το συντελεσθέν.Μόνο στο ποίημα, να πιστέψουμε τον ποιητή, ακεραιούται η επιθυμία. «Το ποίημα είναι η ερωτική εκπλήρωση της επιθυμίας που παραμένει επιθυμία».Γι’ αυτό, το μόνο πράγμα που σας …

Troll Stories #0001

Μου τη σπάνε –πάντα μου την έσπαγαν- αυτά τα θρασύδειλα αγοράκια που μέσα από το internet βρήκαν τη χαρά του ανώνυμου κουραδόμαγκα. Άλλες φορές ως «Ανώνυμοι» -οι πιο άσχετοι- και άλλες με ένα nickname (=ψευδώνυμο) ευκαιρίας πιστεύουν ότι έχουν κάθε δικαίωμα να αμολάνε το χυδαίο σχολιάκι τους όπου γουστάρουν. Σε messaging boards, forums, chat, προσφάτως και στα blogs…
Ο,τι μαλακία έχουν μέσα στο κεφάλι τους, όποια ηλίθια άποψη, έκφραση, κουράδα διαθέτει ο άμεσα συνδεδεμένος με το έντερό τους, εγκέφαλος, το τσοντάρουν οπουδήποτε.
(Αυτό δεν σημαίνει ότι και οι έχοντες ένα προσωπικό site ή ένα blog δεν κάνουν το ίδιο. Μόνο που υπάρχει μια διαφορά: είναι εκεί, τα ίχνη τους παραμένουν συγκεντρωμένα, συνιστούν μια ταυτότητα με βάση την οποία τους αποφεύγεις ή τους ρίχνεις ένα μπερντάχι να έχουν να σε θυμούνται. Οι ανωνυμο- ψευδώνυμοι δεν έχουν καν το θάρρος να κάνουν το ίδιο)
Αυτό δεν θα ενοχλούσε εάν πίσω από τις ηλεκτρονικές τους αφοδεύσεις (=χεσίματα) έκρυβαν αυτό που λέγεται δημιουργική κατ…

Ο "Πιανίστας του Κεντ"

Η είδηση έκανε το γύρο του κόσμου: «Οι βρετανικές αρχές προσπαθούν να προσδιορίσουν την ταυτότητα ενός άνδρα που εντοπίστηκε στο Κεντ της Αγγλίας στις 7 Απριλίου και δεν μπορεί να επικοινωνήσει με το περιβάλλον του, αλλά παίζει καταπληκτικά πιάνο. Φορούσε γραβάτα και κουστούμι, που ήταν καταβρεγμένο, και τριγύριζε στους δρόμους, όταν εντοπίστηκε από τις αρχές. Το ταλέντο του άνδρα φάνηκε όταν το προσωπικό του νοσοκομείου Μέντγουεϊ Μαριτάιμ Χόσπιταλ του έδωσε ένα μολύβι κι ένα χαρτί, ελπίζοντας ότι θα μπορέσει να γράψει το όνομά του. Αντ' αυτού, ο ασθενής, που αποκαλείται «Πιανίστας», έκανε το σκίτσο ενός πιάνου. Οι νοσοκόμοι τον οδήγησαν στο παρεκκλήσι του νοσοκομείου, όπου υπήρχε πιάνο. Ο άνδρας άρχισε να παίζει καταπληκτικά, επί ώρες» (BBCGreek. com).
Στην Ελλάδα αναμεταδόθηκε ως «χαριτωμενιά» με το γνωστό γλοιώδες και απαράλλακτο στιλάκι τού «να αλλάξουμε λίγο κλίμα, βρε αδερφέ, και μετά επανερχόμαστε στην τρέχουσα και ζέουσα πραγματικότητα της τιμής της αμόλυβδης, του Ε9 και το…

Archive Live Θεσσαλονίκη 15/05/05

Δεν είμαι ακόμη σε θέση να γράψω για τη χθεσινή συναυλία. Χρειάζομαι χρόνο. Ακόμη δεν έχει "κάτσει" μέσα μου. Γι αυτό και παραπέμπω στον CrazyM.
Οσο για τη Sunny Μπαλτζή... άστο... μην χαλαστώ τώρα!

"υπάρχω;" λες, κι ύστερα "δεν υπάρχεις!"

Είδηση. Ετσι ξερά. Ωμά. Τους σχολιασμούς ας τους αναλάβουν τα κοράκια και τα όρνεα των καναλιών:

12χρονος, απαγχονίστηκε το βράδυ της Κυριακής σε χωριό της Πρέβεζας. Από τα στοιχεία που προέκυψαν από την νεκροψία ο θάνατος οφείλεται σε αυτοκτονία. Σύμφωνα με πληροφορίες ο 12χρονος στις 8 το βράδυ, μετά από μια συνηθισμένη παρατήρηση που δέχθηκε από τον πατέρα του για μια μοτοσικλέτα, πήγε πίσω από το σπίτι και απαγχονίστηκε σε μια ελιά.Την προανάκριση διενεργεί το αστυνομικό τμήμα Καναλακίου Πρέβεζας.

Συνειρμός#1:Tον «σκότωσε» το συγκρότημά του! Συνειρμός#2:«Έσβησε» στα 33 του το ανερχόμενο αστέρι της αμερικανικής λογοτεχνίας, Τρίσταν ΊγκολφΤρεις αυτοκτονίες…

MiniMALIA#15

«Είμαι αθώος. Δεν είμαι συνεργός κανενός. Δε σκότωσα τον Παζολίνι». Το δήλωσε το περασμένο Σάββατο στην ιταλική τηλεόραση ο ελεύθερος σήμερα φερόμενος ως δολοφόνος του, Πίνο Πελόζι. Το διαβάζεις και σκέφτεσαι: «Κι αν λέει αλήθεια;». Και μένει ακίνητο το βλέμμα στον απέναντι τοίχο για ώρα πολλή. Σαν να κοιτάζεις μια οθόνη και να περιμένεις μάταια να παίξει μια ταινία που να σου αφηγείται το τι πραγματικά συνέβη πριν από 26 χρόνια στην παραλία της Οστια.Κι ύστερα ακούς τη φωνή του Πάνου Γεραμάνη στο ραδιόφωνο κι επιστρέφεις σε μια πραγματικότητα που σε θλίβει. Γιατί κάποιες φωνές που σε μεγάλωσαν σώπασαν πολύ νωρίς. Γιατί νόμιζες ότι αυτή η φωνή θα είναι από τις αιώνιες σταθερές του προσωπικού σου σύμπαντος. Πάντα αυτό το «πολύ νωρίς» δε θα έλεγες, όποτε και να σιωπούσαν;update (απίστευτο!): Mε τσαντίζει! Περι-κοπές;
Κι ύστερα το μυαλό γυρίζει πάλι στον Πελόζι που φωνάζει πως ήταν αθώος κι από εκεί στον Αρη Δαβαράκη. Κοντεύει τρίτο μήνα στη φυλακή…Οι «Archive» θα είναι απόψε στη Θεσσαλο…

πολλές οργιές κάτω από την επιφάνεια του Αιγαίου

Ανοίγοντας τα ΠΟΙΗΜΑΤΑ του Γιώργου Σεφέρη για να με βοηθήσουν να «βάψω» αυτό το αποσβολωτικό ριάλιτι-blogμου, βρήκα μέσα κάτι μικρά κομματάκια χαρτί με σημειώσεις. Ηταν τηλεφωνήματα ακροατών από τότε που έκανα εκπομπές στο τότε Δεύτερο Πρόγραμμα της ΕΡΑ, εκεί γύρω στο 1998-99. Η εκπομπή λεγόταν «Παράξενος Αιώνας μπαίνει»- που να ήξερα ΠΟΣΟ παράξενος. Τα έγραφε η κοπέλα που ήταν στα τηλέφωνα και μου τα έδινε στο στούντιο. Τα συγκεκριμένα σημειώματα ήταν από την τελευταία μου εκπομπή εκείνης της σειράς. Εκτοτε δεν ξανάκανα ραδιόφωνο.Τα αντιγράφω εδώ για δύο λόγους. Ο ένας είναι ότι ίσως κάποτε να χαθούν. Αυτά τα ίδια ή το βιβλίο. Ο δεύτερος γιατί θα ήθελα να ξαναβρούν κάποιοι αυτά τα ίχνη. Εστω και τυχαία. Υπήρξαμε συνταξιδιώτες σε όμορφες και δύσκολες εποχές και θάλασσες.Ακροάτρια:«Ο ορίζοντας είναι ανοιχτός μπροστά σου ο,τι κι αν κάνεις. Ευχαριστώ για τη συντροφιά που μου κράτησες τόσο καιρό!»Ακροάτρια (Βάσια Χρυσανθοπούλου)«Αυτό μοιάζει με τέλος αλλά δεν είναι γιατί δεν μπορεί να υπά…

Σαββατοδιαβάσματα

Διαβάζω σήμερα…Στα Νέα…Πήρε πίσω το επίδομα - πρόκληση (Η γκάφα της χθεσινής ημέρας ήταν αυτή;)O «μοναχικός» δρόμος της Aλ. Παπαρήγα (Γιατί δεν ανοίγει την ΚΚΕλαντ να περνάμε ωραία κι εμείς οι παλιοί κομμουνιστές;)Οι δημοσκοπήσεις προβληματίζουν την Kουμουνδούρου (Χαχαχαχαχαχαχα!)Tο υψηλών απαιτήσεων σουηδικό μοντέλο και «Eδώ δεν θα κάνεις λεφτά, θα ζήσεις όμως μια αξιοπρεπέστατη ζωή» (Αυτό σηκώνει συζήτηση… Αλλά βαριέμαι σήμερα!)Eνστάσεις (Είναι και στο Εnstaseis - blog ): Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα και η Κλοπή της Μνήμης.Έρχεται ναυάγιο στην ακτοπλοΐα (Στον πάτο! Αλλά χωρίς επιβάτες! Μόνοι σας με σαπιοκάραβά σας!)Nοίκιασε παιδιά για να ζητιανεύουν (Διαβάζει πολύ http://e-roosters.blogspot.com/ φαίνεται η Αλβανίδα!)Στην εντατική λόγω χρεών (Τα αντίστοιχα και ανάλογα με τα της ακτοπλοΐας!)
Tα τραύματα ως εφόδια (Tο θαύμα της... διάψευσης, στη 12η συλλογή της Kικής Δημουλά)Bιολοντσέλο και υπολογιστές ΓIANNHΣ AΓΓEΛAKAΣ - NIKΟΣ BEΛIΩTHΣ (ΝΑΙ, θέλω να τον ακούσω αυτόν τον δίσκο! Ακουσα ένα κο…

Λίγο πριν μας χωρίσει (;;;) το Ιντερνετ;;;

"Η «δημοσιογραφία» του Ιντερνετ είναι ένας ωκεανός από γνώμες και σχόλια (εκ των οποίων πολλά είναι εξαιρετικά ενδιαφέροντα) ή εξίσου ενδιαφέρουσες ομφαλοσκοπήσεις. Τα σηκώνει αυτά η μεταμοντέρνα εποχή, που έχει προσδώσει στο ιδιωτικό σχεδόν μεγαλύτερο κύρος από το δημόσιο, η τόλμη της εγωλογίας θεωρείται ισοδύναμη με την αξία του πολεμικού ρεπορτάζ και περίπου όλες οι γνώμες θεωρούνται ισοβαρείς άπαξ και βρουν μέσο να εκφραστούν, ασχέτως αν τη μια την εκφέρει ένας μελετημένος άνθρωπος και την άλλη μια σαλεμένη μπουζουξού. Στο Ιντερνετ (όπως και στην εμπορική τηλεόραση) έχει μεγαλύτερη σημασία το πώς αισθάνεται κανείς, από το τι είναι σημαντικό και αληθινό. Τα άγχη του ημερολογίου υπερσκελίζουν τις ανταποκρίσεις από τα μέτωπα. Μόνο που αυτό δεν είναι δημοσιογραφία. Είναι αποσβολωτικό ριάλιτι. Η τιμιότητα της εξομολόγησης δεν αρκεί, ούτε η έντιμη άγνοια ούτε η ωμή απεικόνιση του δωματίου μας για να ερμηνεύσουμε την πορεία του κόσμου. Εχει υπερεκτιμηθεί ο ερασιτεχνισμός στην εποχή …
Τούτο το ακαριαίον...
ΜΑΡΚΟΣ ΑΥΡΗΛΙΟΣ
(πλέον...)

Cine-Quiz

Τι κοινό έχουν Ειρηναίος και Αγγελόπουλος (Ο φαλακρός με τα γυαλιά; Ο μεγαλύτερος Ελληνας σκηνοθέτης; Αυτός που σε κάνει να χασμουριέσαι με το που διαβάζεις το όνομά του; Ο Teo; Αυτός! Α, γειά σου!);

Γειά σου ρε μάγκα

Εγώ μάγκας φαινόμουνα
να γίνω από μικράκι
κατάλαβα τα έξυπνα
κι έμαθα μπουζουκάκι

Αντί σχολειό μου πάγαινα
μες στού Καραϊσκάκη
έπινα διάφορα πιοτά
να μάθω μπουζουκάκι

Οι συγγενείς μου λέγανε
να το απαρατήσω
αυτό, το παλιομπούζουκο
για θα τους ξεφτιλίσω
κι' εγώ όμως δεν το άφηνα
να λείψει από κοντά μου
αυτό το παλιομπούζουκο
που το' χα συντροφιά μου




Αερομαχίες...

...πάνω απο τη Λήμνο αυτή την ώρα (11 το πρωί της 13ης Μαϊου)!

Σε ποιό γκρεμό μας οδηγούν ξανα;


Update: Αναγκαστική προσγείωση στη Λήμνο υποχρεώθηκε να κάνει την Παρασκευή αεροσκάφος της Πολεμικής Αεροπορίας όταν, κατά τη διάρκεια της διαδικασίας αναχαίτισης τουρκικού μαχητικού, τελείωσαν τα καύσιμα. (www.in.gr)

Fuck You

Εικόνα
15 Μαϊου Θεσσαλονίκη Vilka live


Archive - Fuck You
(written by: Craig Walker)


Από το "Noise"
There's a look on your face, I would like to knock out. See your sin in your grin, and the shape of your mouth. All I want is to see you in terrible pain, thought we won't ever meet I remember your name. >Can't believe you were once like anyone else,< >then you grew and became like the devil himself.< >Pray to god I think of a nice thing to say,< >but I don't think I can, so fuck you anyway.< You are scum, you are scum, and I hope that you know, that the cracks in your smile, are begining to show. Now the world needs to see, that its time you should go. Theres no light in your eyes, and your brain is too slow. Bet you sleep like a child, with a thumb in your mouth. I could creep up beside, put a gun in your mouth. Makes me sick, when I hear all the shit that you say, So much crap comming out, it must take you all day. There's a space in kept in h…