Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Το ΒΑΘΥ ΚΡΑΤΟΣ και ο Βαβύλης

Κάθισα, πιο πολύ από επαγγελματική διαστροφή, να δω την συνέντευξη Βαβύλη. Και είδα τη συνέντευξη ενός ΜΕΣΟΥ –ΝΑΙ! ΜΕΣΟΥ- Ελληνα εκπροσώπου της γενιάς των 80’s (Γαμώτο, αυτή είναι η δική μου γενιά). Αυτό το έκτρωμα είναι ολόκληρη η γενιά μας. Αυτό το ημιμαθές ξερατό που ούτε τις ουλές του Πολέμου είχε, ούτε τα τραύματα της Χούντας. Η γενιά που ύμνησε αηδώς ο αοιδός Νίκος Πορτοκάλογλου κάνοντας καριέρα στις μπαλάντες της μιζέριας και της μετριότητας.



Ο Απόστολος Βαβύλης είναι παιδί μιας καθωσπρέπει συντηρητικής οικογένειας –θα μπορούσε να είναι και μιας καθωσπρέπει αριστερής οικογένειας χωρίς να αλλάζει τίποτα σημαντικό- που μεγάλωσε με ΣΕΡΑΦΙΝΟ, ΤΙΡΑΜΟΛΑ, ΜΠΛΕΪΚ, ΟΜΠΡΑΞ και Δυναμικό ΑΓΟΡΙ. Φαντάζομαι το σπίτι του με τα σεμενεδάκια πάνω στην τηλεόραση και στα καλοριφέρ, την κουζίνα να μυρίζει τσιγαρισμένα κρεμμυδάκια, την βιβλιοθήκη του εκπαιδευτικού (επιθεωρητή μέσης εκπαίδευσης) πατέρα με τα άπαντα του ΛΟΥΝΤΕΜΗ, τα ΛΟΓΙΑ της ΠΛΩΡΗΣ του Καρκαβίτσα, Παπαδιαμάντη και ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ στον ΓΚΡΕΚΟ του Καζαντζάκη, ανυπερθέτως. Η τουαλέτα με τον μεγάλο καθρέφτη στην κρεβατοκάμαρα των γονιών, η βούρτσα, η πούδρα, το βαποριζατέρ, η Παναγία την Βρεφοκρατούσα (την ίδια που βλέπαμε χθες ανάμεσα στον Απόστολο και τον Μάκη) πάνω στην πόρτα μαζί με τα στέφανα κι ένα κίτρινο λαμπάκι-καντήλι νυκτός. Η πολυθρόνα με τη γιαγιά που όταν πέθανε μύριζε ακόμη αέρια και ουρικό οξύ. Η λιβανίλα διάχυτη παντού. Λιβανίλα και ναφθαλίνη. Βόλος (Ιωάννινα, Καβάλα, Καλαμάτα, Σέρρες, Αγρίνιο,… Κόρινθος,… Πάτρα,… Αλεξανδρούπολη… Χαϊδάρι… Τούμπα… 1975-1985… πάνω κάτω…), οι μετανάστες γυρίζουν, η διαδρομή κατηχητικό-πρόσκοποι-ΚΝΕ (ή Ρήγας ή ΠΠΣΠ ή Νεολαία ΠαΣοκ)-Αγγλικά-πιτσαρία λιώνει τα ΖΗΤΑ-ΗELLAS. Κοτλέ φαρδίρηγο παντελόνι και γκρίζο μοντγκόμερι. Το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα έρχεται φορτσάτο να φέρει στην εξουσία αυτή την υπαρκτή-ανύπαρκτη τάξη της μικρομεσαίας τάξης με την Εθνική συμφιλίωση της σαγιονάρας με την κάλτσα.
Οι «Ελληνίδες και οι Ελληνες» εγκαταλείπουν τον Καραμανλή για να παραλάβουν την Ελλάδα που τους ανήκει. Τα παιδιά τους ανεμίζουν κόκκινα λάβαρα και τραγουδούν το «θα τον κερδίσουμε τον Ηλιο» μπουκωμένα με τυρογαριδάκια. Καίνε τον Τζάρτζανο, τον Τόγκα και τον Μάζη και γιαουρτώνονται. Φεστιβάλ της ΚΝΕ. Πανελλήνιες εξετάσεις. Ο Λαλιώτης κυβερνητικός εκπρόσωπος. Τα παιδιά στην εξουσία. Με όλη την αθωότητα και την εγκληματικότητα των παιδιών που περιγράφει ο Ροζέ Βιτράκ. Αγράμματα (ή το χειρότερο, ημιμαθή) με φιλοδοξίες Αμερικάνικου Ονείρου, με αμφιβολίες για τον αν τους σηκώνεται και το πότε πρέπει να ξεπαρθενιαστούν τώρα που καταργήθηκαν και οι παρτούζες, α-στρατολόγητοι από τις κομματικές νεολαίες ή απόστρατοι ήδη στα 14 τους. Χύμα στο κύμα. Λίγο πάνκ, λίγο χαραμοφάηδες, λίγο φίλαθλοι, λίγο οργισμένοι, λίγο καλοντυμένοι, λίγο όμορφοι. Μια γενιά με ολίγη, σαν καφές για την υπογλυκαιμία. Η «Αλλαγή» κάνει ακόμη και τους καλύτερους να βαράνε ντάγκλες…

Τα παιδιά των αριστερών παίρνουν θέσεις εξουσίας και ετοιμάζονται να γίνουν το στελεχιακό δυναμικό αυτής της χώρας. Τα αριστερά παιδιά αυτοεξορίζονται στα άσυλα των Πανεπιστημίων Ελλάδας, Αγγλίας, Γαλλίας και ΗΠΑ για να γίνουν κι αυτοί μάνατζερ ή δημοσιογράφοι ή τηλεοπτικοί αστέρες ή και επιστήμονες, που όμως δεν θα γυρίσουν ΠΟΤΕ στην Ελλάδα. Τα παιδιά των Δεξιών αντιγράφουν τις αριστερές οργανώσεις αλλά με πιο παλ χρώματα και γίνονται ΔΑΠ-ΝΔΦΚ-Πρώτη Δύναμη εις τον αιώνα των αιώνων. Τα τσογλάνια που έχουν λίγη τσίπα πέφτουν με τα μούτρα στην ηρωίνη και ψοφολογάνε διαβάζοντας Μαρκούζε και ακούγοντας Ασημο και Σιδηρόπουλο. Τα τσογλάνια που δεν έχουν καθόλου τσίπα αφήνουν τις κόντρες με τα RD στην παραλιακή και γίνονται ΖΗΤάδες ή ντραγκ-ντίλερς ή και τα δύο εκ περιτροπής. Μερικοί, σαν τον Βαβύλη, περνούν ταχύτατα από ΟΛΑ τα παραπάνω στάδια και ΚΑΙΝΕ ΛΑΔΙΑ! Η κιμαδομηχανή της δεκαετίας του 80 μετατρέπει όλους τους 15-25 σε μια φρουτόκρεμα-σκλατς με αποφορά σκατίλας και βαρβατίλας που βλέπει τον κόσμο μέσα από τις σελίδες του ΚΛΙΚ.


Εκείνο που δεν υποπτεύεται κανείς –ακόμα δεν το έχουμε καταλάβει- είναι ότι πίσω από αυτό το σκηνικό ζει και βασιλεύει το ΒΑΘΥ ΚΡΑΤΟΣ της Ελλάδας. Ετοιμο να πιεί τον χυμό αυτής της νεολαίας, να αφομοιώσει τους πιο λοβοτομημένους, να στελεχωθεί από τους πιο δραστήριους κοπρίτες ή τα πιο φαντασιόπληκτα ρομαντικά βλαχάκια με 19 στην Εκθεση.
Ένα ΒΑΘΥ ΚΡΑΤΟΣ με ρίζες στον Μεταξά –και τους νόμους του και τις παρελάσεις του που ισχύουν ακόμη- και το μεταεμφυλιακό παρακράτος των Γκοτζαμάνιδων. Είναι ο παπάς, ο δάσκαλος και ο κύριος ενωμοτάρχης του χωριού. Είναι ο Εφορος. Είναι Καθηγητής Πανεπιστημίου, ο Δικαστικός, ο Υποστράτηγος που δεν ήσαν τόσο μπλεγμένοι για να τους «πιάσει» η κάθαρση και η αποχουντοποίηση. Είναι ο σκυλάς, ο απόστρατος, ο χαφιές θυρωρός, ο χαφιές περιπτεράς, ο χαφιές φούρναρης, ο χαφιές επιστάτης του Γυμνασίου. Είναι ο κύριος Λυκειάρχης, ο μόνιμος λοχίας, ο δόκιμος. Είναι γέροντες συνεργάτες των Γερμανών, πρώην πράκτορες –του κώλου!- του Φόρεϊν Οφις και Ελληνοαμερικάνοι ΑΧΕΠΑνς. Είναι μέλη παραεκκλησιαστικών οργανώσεων, εκδότες ακροδεξιών εντύπων, δημόσιοι υπάλληλοι, πρώην διπλωμάτες, επιχειρηματίες «εισαγωγαί-εξαγωγαί». Κινούνται μέσα σε απίστευτες μυρμηγκοφωλιές που δεν επηρεάζονται από καμία εναλλαγή στην κεντρική εξουσία. Δεν την ενοχλούν και δεν τους ενοχλεί. Μεγάλες επαφές δεν έχουν. Κι αν έχουν είναι αμοιβαίες. Ολοι ήξεραν ότι η ΕΥΠ τους παρακολουθεί αρκεί να τους ενημέρωνε για τις παρακολουθήσεις και των «άλλων».


Ο ιστός τους είναι απλωμένος παντού. Σε κάθε θεσμό, σε κάθε κέντρο αποφάσεων, σε κάθε γειτονιά, σε κάθε οικογένεια. Δεν υπάρχει κοινό ιδεολογικό πλαίσιο, ούτε κεντρική γραμμή. Δεν συνωμοτούν. Απλώς είναι εκεί. Στηρίζουν κάθε κυβέρνηση αρκεί να γίνεται η δουλειά τους. Από το να διοριστεί η κόρη τους και να απαλλαγεί ο γιος τους από το στρατό, μέχρι να αναγορευθούν καθηγητές και να γίνουν μητροπολίτες. Από το να κάνουν μια οικοδομική παράβαση μέχρι να διοριστούν στο ΙΚΑ και από το να σβήσουν μια κλίση μέχρι να βγάλουν παράνομο συνάλλαγμα έξω. Ιδεολογίες και Εθνικές συμφιλιώσεις τις έχουν γραμμένες στα παλαιότερα των υποδημάτων τους. Από Χίτες και ακροδεξιοί γίνονται μέσα σε μία νύχτα «πρασινοφρουροί» και από παλαίμαχοι ΕΛΑΣίτες γίνονται ΑΥΡΙΑΝΙΣΤΕΣ.
Η γενιά του Βαβύλη και του Κρυστάλλη –η δικιά μου δηλαδή, γαμώτο- είναι η ιδανική για να θρέψει το ΒΑΘΥ ΚΡΑΤΟΣ. Ούτε πυξίδα έχει, ούτε τιμόνι. Αισθάνεται μόνο μια μπίχλα για τους προηγούμενους χωρίς να μπορεί να το εξηγήσει. Θεωρίες συνομωσίας, ουφολογία, αριστερισμός, λάϊφ στάϊλ, θρησκεία, ντίσκο, χασισάκι, τριπάκι, λεξοτανίλ, Ντουράν-Ντουράν, Λίντα Εβαντζελίστα, AIDS, σοσιαλισμός, ένοπλη πάλη, Σαλιαρέλης, Γκούντις, έχουν γίνει ένας ομοιόμορφος, δεμένος χυλός. Το μυαλό τους. Είναι τα ΚΑΛΑ ΠΑΙΔΙΑ, τα ήσυχα, τα μετρημένα. ΚΝιτάκια στοιχημένα και μαζί παπαδοπαίδια. Με τον χωροφύλαξ και τον αστυφύλαξ. Αρκεί να «γαμιέται ο Θρύλος, ο Πειραιάς, οι Τούρκοι, οι Αλβανοί, τα ΠΑΟΚια, οι μαύροι, οι πουτάνες, οι διανοούμενοι και οι πολιτικοί». Ολοι μαζί να γαμιούνται και όλα πάνε καλά. Δε γαμιέται; Εξουσία δεν είμαστε;
Και τότε ήταν που πήγε το ΠΑΣΟΚ να κάνει ΚΑΤΙ με το ΒΑΘΥ ΚΡΑΤΟΣ. Και τα έκανε σαλάτα! Το επίσημο ΠΑΣΟΚ πήγε να το «αγγίξει» και να το «καθαρίσει». Εκανε το λάθος να νομίζει ότι το ΒΑΘΥ ΚΡΑΤΟΣ ήταν ακόμη της ΔΕΞΙΑΣ. Είχε όμως ήδη μεταλλαχθεί. Το ανεπίσημο ΠΑΣΟΚ, αυτοί που ήσαν μέσα στους μηχανισμούς και στα υπόγεια των θεσμών είχαν ήδη συμμαχήσει με τους «παλιούς». Είτε γιατί τους άρεσε η φάση, είτε γιατί δεν μπορούσαν να κάνουν αλλιώς. Είχαν καταλάβει ότι ΟΛΟ το σύστημα κινείται μέσα από τα αλισβερίσια αυτού του υπόγειου δικτύου.


Όταν οι πρώτοι αποπειράθηκαν να καταργήσουν το ρουσφέτι και τις εξυπηρετήσεις το ΒΑΘΥ ΚΡΑΤΟΣ ξεσηκώθηκε. Οι μπάτσοι και οι πράκτορες, για παράδειγμα, έκαναν «λευκή απεργία». (Θυμάται κανείς που κάθε φορά που έλειπε ο Πρωθυπουργός στο εξωτερικό είχαμε κι ένα «τρομοκρατικό» χτύπημα;). Υστερα θέλησε να αποκτήσει μια πιο χειροπιαστή εξουσία. Βρήκε τον Κοσκωτά. Οι «σωληνώσεις» που ένωναν το ΒΑΘΥ ΚΡΑΤΟΣ με το ΚΡΑΤΟΣ μπήκαν στο πι και φι. Ενώθηκαν. Και θα έμεναν ενωμένοι αν δεν υπήρχαν κάποιοι αστάθμητοι παράγοντες. Τέσσερα χρόνια κράτησε ο αρραβώνας (1986-1989). Δεν μπόρεσε να αντέξει παραπάνω. Αλλοι κόσμοι. Οι εκδότες ξεσηκώθηκαν πρώτοι. Αυτοί «πόνεσαν» (όχι για εμάς, για την πάρτι τους!). Το πουλόβερ άρχισε να ξηλώνεται ενώ ένας Νέος Παίκτης μπήκε στο παιχνίδι: τα ΜΜΕ (και ιδίως τα Κανάλια!). Κοινοβουλευτικό Πολίτευμα, ΒΑΘΥ ΚΡΑΤΟΣ και ΜΜΕ βρέθηκαν να αλληλοχτυπιούνται συμμαχόντας ενίοτε ο ένας με τον άλλον κατά του τρίτου. Ειδικά δικαστήρια, παραπομπές, κυβέρνηση συνεργασίας, Μητσοτάκης. Το οικοδόμημα άρχισε να τρίζει…


50 χρόνια μια άγραφης ιστορίας ήταν έτοιμα να βγουν στη φόρα. Πράκτορες, πρακτοράκια, ασφαλίτες, χαφιέδες και …Τόμπρες ήσαν έτοιμοι να τα ξεράσουν όλα. Κάποιοι άλλοι γύρισαν σπίτια τους. Είχαν γεράσει πια. Μείναν τα φυντάνια τύπου Βαβύλη να πουλούν αλεξίσφαιρα γιλέκα. Και οι παπάδες, βεβαίως, βεβαίως!

Το ΒΑΘΥ ΚΡΑΤΟΣ διασώζεται ένεκα ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ. Εκεί που θυσιάζεται μια ακόμη γενιά πιτσιρικάδων από του ΜΕΓΑΛΟΪΔΕΑΤΕΣ που έβγαλαν τα παιδιά στο δρόμο για να τα γυρίσουν για ΠΑΝΤΑ σπίτι, λερωμένα και απογοητευμένα.

Το ΒΑΘΥ ΚΡΑΤΟΣ εκλέγει τον ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟ ως επι γης –και όχι υπόγειο- Ηγέτη του.

Το ΒΑΘΥ ΚΡΑΤΟΣ αντεπιτίθεται με τις ΤΑΥΤΟΤΗΤΕΣ.

Το ΒΑΘΥ ΚΡΑΤΟΣ πάει να ανάψει φωτιές με τα Ιμια.

Το ΒΑΘΥ ΚΡΑΤΟΣ στηρίζει τους ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ.

(Δεν θα γράψω τώρα ολόκληρη την ιστορία του Εθνους από τον Μεταξά μέχρι τις ημέρες μας –όχι ακόμα!)


Το ΒΑΘΥ ΚΡΑΤΟΣ δεν μπορεί να επιζήσει. Η φιλαρχία του Χριστόδουλου, η γιγάντωση και τα αλληλοσυγκρουόμενα συμφέροντα των ΜΜΕ, ελεύθεροι σκοπευτές τύπου «Μάκη», η πλήρης εκχώρηση της εξουσίας στην Ε.Ε., το βιολογικό γήρας, ακόμη και το «κανόνι» του Χρηματιστηρίου συντέλεσαν στην πτώση. Τα στεγανά σπάζουν (με αποτέλεσμα να «πιαστεί» ακόμη και η 17Ν!!!). Οι Ολυμπιακοί –όπως όλες οι Μεγάλες Ιδέες- αντί να ισχυροποιήσουν τους μηχανισμούς, τους αποτέλειωσαν.

Αυτές τις μέρες ζούμε την κατάρρευση (άλλη μια ή την οριστική; Θα δείξει) αυτού του ΚΡΑΤΟΥΣ των ΥΠΟΝΟΜΩΝ.


Μοιραίο πρόσωπο ένα γέννημα-θρέμμα του: ο Χριστόδουλος. Ενας από τους τελευταίους, μαζί με τον Καλλίνικο και τον Αμβρόσιο, «στρατολόγους» του. Ο Ελληνας Αγιατολάχ απέτυχε να ελέγξει με το ανθρώπους από το ΒΑΘΥ ΚΡΑΤΟΣ τα Πατριαρχεία. Τώρα και ο ίδιος απορεί πως έγινε όλο αυτό! Πως βρέθηκε ξεβράκωτος μέσα στη μέση της πλατείας.
Την ίδια απορία έχει ζωγραφισμένη στο πρόσωπό του και κάθε εμπλεκόμενος στα «σκάνδαλα» της Εκκλησίας και της Δικαιοσύνης. Από την πρωτοδίκη Μπουρμπούλια μέχρι την Ηλία και από τον Ειρηναίο μέχρι τον Παπαθεμελή. Γιατί αισθάνονται ότι μια χαρά έκαναν τη δουλειά τους τόσα χρόνια. Μια χαρά επιτελούσαν το ρόλο τους και εκτελούσαν τα καθήκοντά τους.

Μοιραίο πρόσωπο και ο Καραμανλής. Κάνει το ίδιο λάθος που έκανε το ΠΑΣΟΚ, το 1985: νομίζει ότι το ΒΑΘΥ ΚΡΑΤΟΣ είναι ΠΡΑΣΙΝΟ.

…………………………………………………………

Αυτά σκεφτόμουν όσο έβλεπα τον εκπρόσωπο της γενιάς μου, της γενιάς που έθρεψε όσο λίγες το ΒΑΘΥ ΚΡΑΤΟΣ λόγω βλακείας, το Βαβύλη να δίνει τη δική του παράσταση του Θεάτρου Σκιών. Απέναντί του ένας άλλος εκπρόσωπος της ίδιας γενιάς να τον κανιβαλίζει. Και οι δύο τυχοδιώκτες. Και οι δύο από την ίδια ρίζα. Τώρα Μονομάχοι στην Αρένα.

Ο Μάκης έχει ξαπλώσει στο χώμα Βαβύλη, Χριστόδουλο και Αγγελάκο και περιμένει το νεύμα από την κερκίδα.

Ο αντίχειρας είναι ήδη γυρισμένος προς τα κάτω!



ΤΕΛΟΣ



(Τέλος; Χεχεχεχεχεχεχε! Το ΒΑΘΥ ΚΡΑΤΟΣ είναι ακόμη εκεί! Ξέρει να μεταλλάσσεται! Θα έχουμε κι άλλο κύκλο επεισοδίων; Για να δούμε!)



Ελπίζω η επόμενη γενιά να βγάλει εκ γενετής Κανίβαλους!




ΥΓ.1.

Τον αναφέρει ο Ονειρος στο Little Villains που έγραψε με αφορμή αυτό το Post (τον ευχαριστώ για τις ...υπερβολές του!). Προσθέτω μια φράση του:

«Κάθε Κοινωνική Σύγκρουση είναι πεδίο μάχης για τρεις αντίπαλες δυνάμεις το Κατεστημένο, την Αντιπολίτευση που αποζητά την ανατροπή της ισχύουσας Τάξης και την αντικατάστασή της με μια δικής της καθώς και μια τάση προς αύξηση της Κοινωνικής Εντροπίας, την οποία γεννά κάθε Κοινωνική Σύγκρουση και η οποία, στο πλαίσιο αυτό, είναι δυνατόν να γίνει αντιληπτή ως η Δύναμη του Χάους»
ΝΟΡΜΑΝ ΣΠΙΝΡΑΝΤ




Διαβάζονται ακόμη...

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Το φίδι του ναζισμού σέρνεται προς την κερκίδα

Από την εφημερίδα "Ελλάδα", Σάββατο 3/11/12


Το πανό των φανατικών οπαδών της ΑΕΚ, «Ορίτζιναλ», σε κάποια γωνιά του Περιστερίου, είχε τη δική του ιστορία, αμιγώς πολιτική. «Ούτε να το σκέφτεστε», έγραφε το μήνυμα, κάτι σαν τον «τοίχο του Λοΐζου» και απευθυνόταν στη Χρυσή Αυγή που ήθελε να νοικιάσει γραφεία στην ίδια πολυκατοικία. Ήταν μία απάντηση στο κεντρικό σύνθημα των Χρυσαυγιτών «είμαστε πολλοί, είμαστε παντού, τα γήπεδα μας ανήκουν», για τα «τάγματα εφόδου» στα γήπεδα όλης της Ελλάδας, από την Καλαμάτα μέχρι την Κομοτηνή. Πρόβλεψη: Την τρέχουσα ποδοσφαιρική σεζόν η κερκίδα των «φανατικών», θα μετατραπεί σε πεδίο συγκρούσεων ανάμεσα στους Χρυσαυγίτες και τους antifa. Αυτό το κλίμα έχει ήδη δημιουργηθεί και οσονούπω αναμένεται «έκρηξη». Θα σπάσει το αυγό του φιδιού… Χρυσαυγίτες υπάρχουν παντού, σε κάθε κερκίδα. Άλλωστε, πρόσφατη έρευνα της εταιρείας Marc για το «Έθνος της Κυριακής» παρουσίασε τα εξής ευρήματα: Οι οπαδοί του Ολυμπιακού, σε ποσοστό 7% ψηφίζουν Χρυσή Αυγή, το…

Τι κρύβεται πίσω από το "Χαμόγελο του Παιδιού";

Το πρόσωπο ενός σκληρού εργοδότη;
Αναδημοσιεύω την καταγγελία του ΠΑΜΕ και ψάχνω...


Αθήνα 2 Σεπτέμβρη 2010


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ


Θέμα: για το "χαμόγελο του παιδιού"



Ο πολυδιαφημισμένος φιλάνθρωπος των media, πρόεδρος του λεγόμενου "χαμόγελου του παιδιού" έδειξε για ακόμη μία φορά το άγριο, εργοδοτικό του πρόσωπο.

Ξανά απολύσεις, εκβιασμούς απέναντι στους εργαζόμενους όπως: "ή υποβάλετε παραίτηση, ή σας απολύω και σας κάνω μήνυση για κακοποίηση παιδιών"!!

Σήμερα, ο ίδιος εξαφανίστηκε από τον χώρο που είχε πάει αντιπροσωπεία του Π.Α.ΜΕ για να απαιτήσει ανάκληση απόλυσης, εργαζόμενης που για χρόνια δουλεύει στον χώρο, ενώ η υπεύθυνη του σπιτιού στα Μελίσια μπήκε στον χώρο μαζί με περιπολικό της αστυνομίας. Είναι ο ίδιος χώρος, που πριν 1 χρόνο είχε απολυθεί εργαζόμενη, επειδή είχε αντιδράσει στην τοποθέτηση καμερών παρακολούθησης στους χώρους των παιδιών και των εργαζομένων. Οι απολύσεις είναι συνήθης πρακτική του προέδρου του "χαμόγελου του παιδιού&quo…