Με μια σφαίρα στον κρόταφο

"Ο δρόμος της υπερβολής οδηγεί στο παλάτι της σοφίας" (Γουίλιαμ Μπλέικ)

Την περασμένη Κυριακή, σχεδόν μια εβδομάδα μετά το θάνατο του Αρθουρ Μίλλερ, αυτοκτόνησε στο Άσπεν του Κολοράντο ο Χάντερ Τόμσον (Hunter S. Thompson, γεν. 1937). Στους περισσότερους είναι γνωστός από την ταινία «Φόβος και παράνοια στο Λας Βέγκας» ("Fear and loathing in Las Vegas") που βασιζόταν στο ομώνυμο βιβλίο του (κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΠΑΤΑΚΗΣ) και είχε σκηνοθετήσει ο Τέρυ Γκίλιαμ με πρωταγωνιστές τον Τζόνι Ντεπ και τον Μπενίσιο Ντελ’ Τόρο. Λίγοι όμως γνωρίζουν πως ο Τόμσον υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους αναμορφωτές του δημοσιογραφικού λόγου μετά τον Αμπρόουζ Μπηρς και τον Ερνεστ Χέμινγουέι. Ο άνθρωπος που καταρρίπτοντας τον μύθο της «αντικειμενικής» δημοσιογραφίας «ίδρυσε» τη «σχολή» μιας καθαρά βιωματικής και απροκάλυπτα υποκειμενικής σύνθεσης του ρεπορτάζ με τη λογοτεχνία. Μιας σχολής που ουδέποτε πέρασε τον Ατλαντικό παρά μόνο ως σκανδαλοθηρικό κακέκτυπο. Η «Γκόντζο» δημοσιογραφία, όπως ονομάστηκε, απαιτούσε τη συμμετοχή του ρεπόρτερ στο ίδιο του το αντικείμενο: στο γεγονός. Αν μέχρι τότε, είδηση ήταν «ένας άνθρωπος που δαγκώνει ένα σκύλο», ο Τόμσον ήλθε να πει ότι ο δημοσιογράφος έχει κάθε δικαίωμα να ρίξει μια κλωτσιά στον ηλίθιο που επιτέθηκε στο ζωντανό. Και ο ίδιος το έκανε πράξη με την πρώτη μεγάλη του έρευνα για τους «Αγγελους της Κολάσεως» μπαίνοντας, ως μέλος, μέσα στην συμμορία των μοτοσικλετιστών που εκείνο τον καιρό είχαν κατηγορηθεί για ληστείες, δολοφονίες και ομαδικούς βιασμούς.
Δημοσιογράφος «με τον τρόπο που ο Κέρβερος είναι σκύλος, με τον τρόπο που η πρόσπτωση αστεροειδούς είναι δυστύχημα και με τον τρόπο που η θεά Κάλι είχε έξι χέρια», ο Χάντερ Τόμσον θαρρείς και συνόψιζε, με τον τρόπο που έζησε, όλους τους «καταραμένους» λογοτέχνες της Αμερικής. Ανελέητα κυνικός όπως ο Μπηρς, εραστής της περιπέτειας και της υπερβολής όπως ο Χέμινγουεϊ, αμείλικτος κριτικός της αμερικάνικης κοινωνίας όπως ο Α. Μίλλερ, αυθεντικά παρακμιακός όπως ο Μπουκόφσκι, βουτηγμένος στα ναρκωτικά και τα παραισθησιογόνα όπως ο Τίμοθι Λίρι και ο Μπάροουζ, γνήσια μοναχικός όπως ο Σάμ Σέπαρντ.
Ο Χάντερ (=κυνηγός) Τόμσον καταδίωξε το «Αμερικάνικο Ονειρο» μπαίνοντας μέσα σε αυτό για να το εκτελέσει εν ψυχρώ. Κι όταν η Αμερική θρηνούσε για τα χιλιάδες θύματα των Δίδυμων Πύργων και η κυβέρνηση Μπους ορκιζόταν να πάρει εκδίκηση από τους τρομοκράτες, ο ίδιος άνθρωπος που κάποτε είχε βάλει υποψηφιότητα για σερίφης στην μικρή επαρχιακή πόλη που ζούσε, τόλμησε να μιλήσει οργισμένα για την ίδια του την πατρίδα λέγοντας: «Ποιος από μας μπορεί να είναι υπερήφανος και χαρούμενος που έχουμε όλο αυτό το αθώο αίμα στα χέρια μας; Ποια είναι αυτά τα γουρούνια; Αυτά τα ημιμορφωμένα, με τις σημαίες στα χέρια, που τα γδύνουν και τα εξαπατούν ηλίθια μικρά πλουσιόπαιδα σαν τον Τζορτζ Μπους;». Για να ξεσπάσει αργότερα, μετά την επίθεση στη Βαγδάτη: «Εχουμε γίνει ένα ναζιστικό τέρας στα μάτια όλου του κόσμου - ένα έθνος τραμπούκων και μπάσταρδων που προτιμούν να σκοτώνουν από το να ζουν ειρηνικά. Είμαστε ανθρώπινα αποβράσματα, κι έτσι θα μας κρίνει η Ιστορία... Φύγετε από μπροστά μας ή σας σκοτώνουμε».
Η αυτοκτονία του Τόμσον –όπως και ο θάνατος του Μίλλερ- ήλθαν για να θυμίσουν ότι το πρόσωπο της Αμερικής δεν είναι ο Τζορτζ Μπους, η Κοντολίζα Ράις, ο Ντικ Τσέϊνι, ο Αρνολντ Σβάρτζενέγκερ, ο Μπιλ Γκέϊτς και ο Μάικλ Τζάκσον. Είναι το πρόσωπο ενός εφήβου. Τρυφερό και δολοφονικό, αθώο και καχύποπτο, ανώριμο και σοφό, αχόρταγο και κουρασμένο. Ενός εφήβου ικανού να σκοτώσει τους συμμαθητές του, τη μάνα του, τον πατέρα του, τα παιδιά του Ιράκ και της Γιουγκοσλαβίας χωρίς να καταλαβαίνει τι και γιατί το κάνει αλλά και να αυτοκτονήσει από αγάπη, από μοναξιά, από ευαισθησία. Είναι ένα πρόσωπο φτιαγμένο από όλα τα πρόσωπα που έχουμε αγαπήσει: του Σων Πεν, του Τζόνι Ντεπ, του Κουεντίν Ταραντίνο αλλά μαζί και τα αιωνίως εφηβικά πρόσωπα του Αρθουρ Μίλλερ, του Τιμοθυ Λίρι, του Χακίμ Μπέι, του Τζέρι Λι Λούις, του Τομ Γουέιτς, του Μπομπ Ντίλαν, του Σαμ Σέπαρντ, του Γκορ Βιντάλ, του Νόαμ Τσόμσκι.
Την επόμενη φορά που θα μας πιάσει ο οίστρος ενός δίκαιου μεν αλλά ανέξοδου αντιαμερικανισμού, ας σκεφτούμε ότι το σύνθημα «Φονιάδες των Λαών – Αμερικάνοι» ωχριά μπροστά στα λόγια του Αμερικάνου Δημοσιογράφου Χάντερ Τόμσον: «Σε μια κλειστή κοινωνία όπου όλοι είναι ένοχοι, το μόνο έγκλημα είναι να σε πιάσουν. Σε ένα κόσμο ληστών, η μόνη τελική αμαρτία είναι η ηλιθιότητα». Λόγια που κανένας «αντιαμερικάνος», Ελληνας διανοούμενος δεν έχει ακόμη τολμήσει να αρθρώσει για τα χάλια που ζούμε τον τελευταίο καιρό.


MINIMALIA
• Coldplay, Bauhaus, Weezer, Cocteau Twins (οι οποίοι επανενώθηκαν μετά από 8 χρόνια), Nine Inch Nails. New Order, Prodigy, Chemical Brothers, Black Star, Faint, Snow Patrol και Gang of Four είναι λίγα μόνο από τα δεκάδες συγκροτήματα που θα εμφανιστούν στις 30 Απριλίου και 1η Μαΐου, στο Φεστιβάλ Coachella του Λος Αντζελες (www.coachella.com). Αντε και στα δικά μας!
• Οι θρυλικοί Black Sabbath θα είναι headliner στο φετινό Rockwave, στις 25 Ιουνίου. Μαζί τους θα είναι οι Velvet Revolver, οι Black Label Society και οι Wastefall.
• Ο Jerry Lee Lewis ετοιμάζεται για νέα δισκογραφική δουλειά και ζητάει βοήθεια για να τον τελειώσει. Ο θρυλικός Jerry, ο οποίος έχει φτάσει αισίως τα 69, σχεδιάζει να ξαναμπεί στο στούντιο μετά από 10 χρόνια. Ο Lewis θα κάνει την επιστροφή του με τη βοήθεια και τη συμμετοχή διάφορων καλεσμένων, όπως οι B. B. King, Bruce Springsteen, Mick Jagger, Keith Richards, Kid Rock, Rod Stweart και Neil Young. Ακόμα δεν έχει ανακοινωθεί το όνομα και η ημερομηνία κυκλοφορίας του άλμπουμ.
• «Οι πιο ενδιαφέροντες άνθρωποι που έχω γνωρίσει δεν ήξεραν, στα 22 τους, τι θα κάνουν στη ζωή τους. Μερικοί από αυτούς έχουν περάσει τα 40 και εξακολουθούν να μην ξέρουν τι θα κάνουν στη ζωή τους». Baz Luhrmann (1962 - )
• «Σε μια εποχή όπου η διπλωματία και η πολιτική διαθέτουν τόσο λίγα κι αδύναμα όπλα, η λεπτή, αλλά ενίοτε μακρόπνοη αποστολή της τέχνης πρέπει να φέρει το βάρος της συνένωσης της ανθρώπινης κοινότητας». Αρθουρ Μίλερ (1915-2005)
• BLOG LINK: Αυτή την εβδομάδα επισκεφθείτε το πρόσφατα βραβευμένο από τα European Weblog Awards, ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ (http://histologion-gr.blogspot.com)το οποίο ευχαριστώ για το υπέροχο κέιμενό του για τον Τόμσον.

Σχόλια