Πωλείται

ΑΝΕΙΠΩΤΗ, ανελέητη μοναξιά. Οι ιερωμένοι πλακάκια με τους αρχαιοκαπήλους. Οι δικαστικοί με τους νονούς. Οι δημοσιογράφοι με τους υπουργούς. Και οι εργολάβοι με το Κράτος. Οι θεσμοί στο σφυρί. Πωλούνται υλικά οικοδομών. Ανασηκώνεις λίγο το σεντόνι και αντί για Δημόσιο πέφτεις πάνω σε τυμπανιαίο πτώμα. Σκύβεις κάτω από το κρεβάτι και σε τρώνε τα σκουλήκια. Το έδαφος, ναρκοθετημένο. H τιμιότητα έχει αντικατασταθεί από την ταρίφα. H αμεροληψία, από τη «γνωριμία». H παροχή υπηρεσιών, από το φακελάκι. H ενημέρωση, από το δελτίο Τύπου. H Εκκλησία, από την αμαρτία. Ο βουλευτής, από την πελατεία. Κι εσύ στη μέση. Χρατς ο ένας, χρουτς ο άλλος. Στο τέλος δεν θα μείνει τίποτα. Ούτε μέσα μας ούτε έξω μας. Τι να κάνεις, να πουληθείς; Κανείς δεν πρόκειται να σε αγοράσει. Και κάνεις τον σταυρό σου που υπάρχεις ακόμη. Ωραία τα λες, έχει περάσει από το μυαλό σου ποτέ η σκέψη να αντισταθείς; Όχι; E, τότε καλά σού κάνουν. Αυτοί, όλα για πούλημα. Εσύ, ούτε μισό δράμι για πούλημα!


ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΑΝΙΚΑΣ

ΤΑ ΝΕΑ , 03-02-2005

Σχόλια