Ο χιονιάς δεν ήλθε ποτέ!

Παρασκευή πρωί…
Ο χιονιάς δεν ήλθε. Κάνει κρύο.
Στην Αθήνα κρυώνω πιο πολύ απ’ ότι στη Θεσσαλονίκη. Κρυώνω μέσα έξω!
Ο Φώτης με «πετάει» με τη μηχανή ως το σταθμό του Προαστιακού. Τον είχα μισοδεί προχθές από το τραίνο. Πραγματικά εντυπωσιακό έργο. Εκπληκτικά βαγόνια. Νομίζω ότι είμαι αλλού. Άρωμα Ευρώπης. Και στην αντικαπνιστική υστερία. Το κάπνισμα απαγορεύεται ακόμη και στην ανοιχτή αποβάθρα. Ανοησία το βρίσκω!
Φτάνει.
Υπέροχα βαγόνια. Φτιαγμένα για μακρινά ταξίδια. Πιστεύω ότι θα άντεχα αρκετές ώρες εκεί μέσα και πάντως άνετα μέχρι το Κιάτο!
Υπέροχα και άδεια! Εγώ, άλλοι δυο κι ο κούκος!
Δεν κατάλαβα γιατί… Κάποιοι το δικαιολογούν λέγοντας ότι είναι ακριβό το εισιτήριο. Δεν είμαι σίγουρος.
Φτάνω στην περίφημη ΝΕΡΑΤΖΙΟΤΙΣΣΑ. Παίρνω τον ΗΣΑΠ για ΒΙΚΤΩΡΙΑ.
Τελικά τα τραίνα είναι το μόνο ενδιαφέρον κομμάτι της Αθήνας. Όχι άδικα!
Βγαίνω στην πόλη που ήξερα.
Πηγαίνω στην Εφορία.
Βγαίνω από την Εφορία.
Θέλω να πέσω στην 3ης Σεπτεμβρίου και να παρασυρθώ από τα αυτοκίνητα.
Συνέρχομαι…
Χάνομαι στους δρόμους περπατώντας πάνω κάτω σαν τον ηλίθιο και επαναλαμβάνοντας «το κράτος είναι τοκογλύφος!».
Συνέρχομαι…
Που να είναι τώρα ο Ερνέστο;
Τι θα έκανε ο Ερνέστο στην Εφορία αν ήταν στη θέση μου;
Μήπως γι αυτό έγινε επαναστάτης;
Ποιος ήταν υπουργός Οικονομίας στην Αργεντινή το 1952;
Συνέρχομαι είπα!
Μπαίνω σε μια ΤΙΜ να πληρώσω τα κινητά. Μπλοκάρει το σύστημά τους. Αποφασίζω να μην κάνω τίποτα άλλο σημαντικό σήμερα. Συνεχίζω να περιπλανιέμαι σαν την άδικη κατάρα.
Περιμένω για ταξί. Δεν βλέπω κανένα. Μετά από μισή ώρα συνειδητοποιώ ότι τα ταξί στην Αθήνα είναι κίτρινα…
Περνάω από τα παλιά μου λημέρια. Τα ίδια σκατά. Η ίδια κίνηση. Η ίδια Κόλαση.
Κατεχάκη.
«Μπορείς να ξεχρεώσεις μέσα σε 6 μήνες! Πως κάνεις έτσι;»
Συνέρχομαι!
Καλεσμένος σε γεύμα σε συγγενικό σπίτι.
Ουδεμία όρεξη…
Θέλω να φύγω από την Αθήνα το δυνατόν ταχύτερα.
Ο χιονιάς ακόμη να έλθει!
Κάνω ένα storming με όλα όσα μου συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό.
Στη μηχανή με το Φώτη συνεχίζουμε τη συζήτηση για το Open. Ούτε από κρύο καταλαβαίνουμε, ούτε τίποτα. Ψάχνουμε να βρούμε ένα Open Business Model που να στέκει για μια μεταβατική περίοδο.
Το βράδυ είμαστε καλεσμένοι σε ένα surprise party ενός πολύ καλού φίλου. Μας έχει καλέσει η γυναίκα του. Βαριέμαι να πάω. Τελικά με πείθουν. Πάω. Μπλιαχ!
Όλα τα «κεφάλια» της ελληνικής αυτοκινητοβιομηχανίας είναι εκεί κάνοντας χαρούλες, αηδιούλες, σαχλαμαρίτσες…. Το ίδιο κάνουμε κι εμείς… Τους παρασύρουμε στις μαλακοδρομίες μας. Κάποιοι τσιμπάνε! Ευτυχώς! Γελάσαμε και για απόψε!
Ετοιμάζω το σάκο μου πριν κοιμηθώ!
Αύριο φεύγω!
Ο χιονιάς δεν ήλθε!
Η Γιάννα αγοράζει τον Πήγασο!
Επεράσαμε όμορφα!
Ο Ερνέστο θέλει να τα πάει στις Νήσους του Πάσχα! Κι εγώ το ίδιο!

Σχόλια

  1. Η Γιάννα τελικά δεν αγοράζει..
    ή ο Μπόμπολας δεν πουλάει..
    φαίνεται να το σκέφτεται το πράγμα ή κάνει κόλπα για να ανεβάσει την τιμή..?
    Πάλι δε θα κλείσω μάτι με το να εικάζω τι ακριβώς έχουν στο μυαλό τους -ή αν έχουν καθόλου μυαλό, όπως το εννούμε εμείς οι κοινοί θνητοί..
    Σήμερα ο καιρός χάλασε! Δεν είναι καθόλου μα καθόλου χειμωνιάτικος! Πάνε οι καλές εποχές που ξεχώριζαν μεταξύ τους! Απαπαπαπα! Χειμώνας, Ανοιξη, Καλοκαίρι, Φθινόπωρο... όλα μαζί.. αχταρμάς..
    Το μετρό είναι πολύ εξυπηρετικό. Πήγα και ήρθα από αεροδρόμιο με μπαγκάζια εντελώς ξεκούραστα και χωρίς το άγχος του ταξί -θα βρω_δε θα βρω.
    Αλλά αυτό το όνομα με χαλάει: Ελ Βενιζέλος! Οπως Ελ Αλαμέϊν, Ελ Πάσο, Ελ Ντάμπα, κλπ. Πόσο γρήγορα παγκοσμιοποιηθήκαμε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. "Ο χιονιάς ακόμη να έλθει!"
    Και ήρθε και ξανάφυγε. Ο ήλιος παλεύει να βγεί τα πρωινά, αλλά το απόγευμα το κρύο σε περιμένει Τσιμισκή με Αριστοτέλους.

    Ηθελα να κατέβω στην Αθήνα. "Τελικά τα τραίνα είναι το μόνο ενδιαφέρον κομμάτι της Αθήνας". Δεν θέλω πλέον.

    "Αφού πάσχει από ερμηνεία, γιατί να την δω;"

    Καλώς ήρθες πίσω.
    Σε περιμένω για καφέ με τον Ερνέστο, να τα πούμε για το Open Source.
    Οι μαλακοδρομίες συμπεριλαμβάνονται στο μενού.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου