Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

The Day After Τιβί (minima 014)

Does anybody here remember Vera Lynn
Remember how she said that
we would meet again
some sunny day
Vera ! Vera !
What has become of you
?
Does anybody else in here
feel the way I do?

(στίχοι το τραγούδι “VERA”, Pink Floyd –The Wall, 1979)


Αρνούμαι να γράψω άλλο ένα κομμάτι κατά της τηλεόρασης. Αρνούμαι να γράψω κάτι τόσο βαρετό, τόσο κοινότοπο, τόσο ανούσιο και τόσο απίστευτα υποκριτικό. Γιατί είναι υποκριτικό να μιλάς ενάντια σε κάτι του οποίου αποτελείς κομμάτι. Λες και είσαι έξω από αυτό. Οπως υποκριτικό και το να μιλάς, μανιχαϊστικά, για καλή και κακή τηλεόραση. Και το ίδιο ανόητο όπως αν μιλούσες για το καλό ή κακό αυτοκίνητο, για το καλό ή κακό τηλέφωνο, για την καλή ή κακή καφετιέρα, για το καλό ή κακό ασανσέρ ακόμη κι αν κάποιος σε μαχαιρώσει μέσα σε αυτό.

Δε θα υποκριθώ πως δε βλέπω τηλεόραση, πως δεν έχω παρακολουθήσει έστω ένα επεισόδιο από όλες τις τηλεοπτικές σειρές που παίζονται τα τελευταία 30 χρόνια, πως δεν έχω ένα είδος εξάρτησης από τα “δελτία των 8”, πως δεν έχω “χαζέψει” τη “Λάμψη” και το “Καλημέρα Ζωή” έστω και ως υποκατάστατα ταβανοθεραπείας. Δε θα αρνηθώ πως υπήρξαν πολλές στιγμές στη ζωή μου που μόλις άνοιξα την πόρτα του σπιτιού, άνοιξα σχεδόν ταυτόχρονα και το δέκτη της τηλεόρασης πριν καν προλάβω να βγάλω το παλτό μου. Ούτε πως δεν έχω άπειρες φορές αποκοιμηθεί στον καναπέ με τις λάμψεις της οθόνης να φωτίζουν τους τοίχους και τον ήχο να τρίζει σαν μισοσβησμένο κούτσουρο στο τζάκι.

Ανήκω στην πρώτη γενιά Ελλήνων που γεννήθηκαν σχεδόν ταυτόχρονα με την εμφάνιση της τηλεόρασης. Μεγάλωσα με αυτή, έμαθα ένα σημαντικό κομμάτι του κόσμου μέσα από αυτή και δεν αισθάνομαι καθόλου μα καθόλου έτοιμος να διαπράξω …μητροκτονία. Αντίθετα, αισθάνομαι πολύ τρυφερά για τα πρώτα τηλεοπτικά πρόσωπα που αντίκρισα. Την Αγη Αγάθου, την Κέλλυ Σακάκου, τον Αλκη Στέα, τον Βαγγέλη Φουντουκίδη, τον Φρέντυ Γερμανό. Θυμάμαι το πρώτο “μαγικό κουτί” που μπήκε στο σπίτι μας και εγκαταστάθηκε στο «ανοιχτό μόνο διά Κυριακάς και εορτάς» σαλόνι μας για να στολισθεί με το καλύτερο κέντημα της μαμάς και την κρυστάλλινη φρουτιέρα.

Δε θα παρασυρθώ όμως ούτε από τις μνήμες της «παλιάς, καλής» τηλεοπτικής εποχής της δεκαετίας του 70 και του 80 γιατί δεν πιστεύω ότι ήταν καλή ή καλύτερη από τη σημερινή της περίοδο. Απλώς εμείς ήμασταν πιο αθώοι και μας άρεσαν όλα. Ο χρόνος βοηθάει να ξεχάσουμε τα απερίγραπτα σκουπίδια που παίζονταν ΚΑΙ τότε, εξιδανικεύοντας τις πρώτες “happy days” της ελληνικής τηλεόρασης. Σίγουρα κάποιοι άνθρωποι είχαν περισσότερο μεράκι και περισσότερη φρεσκάδα, αυτό όμως δε σημαίνει ότι η τηλεόραση ήταν συνολικά καλύτερη απ’ ό,τι σήμερα.

Εκείνο που συνέβαινε τότε ήταν κάτι εντελώς διαφορετικό: η εμφάνιση της τηλεόρασης υπήρξε ένα τεράστιο ποιοτικό άλμα στην ιστορία του ανθρώπου. Είναι αυτή που τον απελευθέρωσε από την τυραννία της πραγματικότητας αποκαθιστώντας την οπτική επαφή με το «άλλο». Ο κόσμος μαγεύτηκε από την εικόνα βλέποντας πράγματα τα οποία αγνοούσε και δεν μπορούσε καν να υποπτευθεί. Γινόταν μάρτυρας των μεγάλων γεγονότων που συνέβαιναν «κάπου αλλού». Την δολοφονία του Κένεντι. Τα πρώτα βήματα του ανθρώπου στη Σελήνη. Σιγά σιγά οι εικόνες της πραγματικότητας άρχισαν να γίνονται τηλεοπτικά προϊόντα και ταυτόχρονα να απομυθοποιούνται. Οι ιδεολογίες άρχισαν να καταρρέουν όταν, λουσμένες στους τηλεοπτικούς προβολείς, έχασαν τη σκιά τους. Η τηλεόραση άρχισε να παράγει τα δικά της γεγονότα, να δημιουργεί έναν υπερεκτεθειμένο, χωρίς «ζώνες σκιάς» κόσμο οικουμενικής ηδονοβλεπτικότητας. Έναν κόσμο που διαψεύδει τις προβλέψεις του Οργουελ («ο Μεγάλος Αδελφός θα μας παρακολουθεί όλους») και να επιβεβαιώνει εκείνη του Χάξλεϊ («Ολοι θα παρακολουθούμε τα πάντα»). Σύντομα η εικόνα «απορρόφησε» την πραγματικότητα παρουσιάζοντας στη θέση της μια άλλη το ίδιο ή και περισσότερο «πραγματική». Ακόμη και αυτή όμως, η «άλλη» πραγματικότητα δεν ήταν αρκετή για να ανταποκριθεί στη ζήτηση του τηλεοπτικού κοινού. Η ώρα της εικονικής πραγματικότητας είχε ξεκινήσει.

Η διαδικασία αυτή δεν έχει ολοκληρωθεί. Η εμφάνιση των νέων τεχνολογιών, το διαδίκτυο, τα πολυμέσα, οι τηλεφωνικές συσκευές τρίτης και τέταρτης γενιάς, η ενοποίηση λευκών και μαύρων συσκευών επιταχύνουν τις εξελίξεις. Από την άλλη πλευρά, η τηλεόραση, αν και δείχνει να έχει την απόλυτη κυριαρχία, φαίνεται να μην μπορεί να ακολουθήσει τις εξελίξεις που η ίδια πυροδότησε. Οι τεχνολογίες δείχνουν να την ξεπερνούν. Ήδη η αίσθηση για τις ανατροπές και τις αναφλέξεις που μπορεί να προκαλέσει η λειτουργία του διαδικτύου σε παγκόσμιο και εθνικό επίπεδο είναι ιλιγγιώδης. Είναι θέμα χρόνου το πότε θα ξεπεραστεί και από το ίδιο το κοινό. Ενα κοινό που ήδη αρχίζει να γυρίζει την πλάτη του στην τηλεόραση αναζητώντας περισσότερες επιλογές πραγματικές ή εικονικές. Ο παθητικός τηλε-παρών άνθρωπος δίνει τη θέση του στον κυβερνο-άνθρωπο. Εκείνον που σε λιγότερο από πενήντα χρόνια δε θα έχει απέναντί του καμιά συσκευή καθώς αυτές θα αποτελούν προεκτάσεις του χώρου που ζει ή και του ίδιου του του σώματος.

Εκείνο που κανείς δεν μπορεί να προβλέψει είναι το αν το μέλλον θα αποτελέσει έναν παράδεισο ελευθερίας και αυτοπροσδιορισμού, όπως υπόσχονται οι γκουρού της Νέας Εποχής όπου το «κράτος - έθνος θα εξαερωθεί σαν μπάλα ναφθαλίνης», σύμφωνα με τον Νίκολας Νεγροπόντε, ή έναν εφιάλτη όπου οι κοινωνίες του μέλλοντος θα παραδέρνουν σε μια ανελέητη σύγκρουση ανάμεσα σε εικονικές και πραγματικές “πραγματικότητες” και που θα νοσταλγούμε την “παλιά, καλή” τηλεόραση σαν τη Vera Lynn*. Το σίγουρο είναι ότι σε αυτό το μέλλον η τηλεόραση δε θα έχει καμιά θέση. Και πάντως όχι όπως την ξέρουμε σήμερα.

Καλό σας Σάββατο!

* Η Vera Lynn ήταν η αγαπημένη των Αγγλων στρατιωτών στη διάρκεια του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου. Αυτή που με τα τραγούδια τους τους εμψύχωνε. Κάτι σαν τη δική μας Σοφία Βέμπο.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Παγκόσμια Διακήρυξη για την Πληροφόρηση και τη Δημοκρατία

Η Διακήρυξη έγινε ομόφωνα δεκτή από την Information and Democracy Commission H Επιτροπή αποτελείται από 25 μέλη: Amartya Sen, Joseph Stiglitz, Mario Vargas Llosa,  Hauwa IbrahimEmily BellYochaï BenklerTeng BiaoNighat DadCan DündarPrimavera de FilippiMireille Delmas-MartyAbdou DioufFrancis FukuyamaUlrik HaagerupAnn Marie Lipinski,Adam MichnikEli PariserAntoine PetitNavi PillayMaria RessaMarina WalkerAidan White και Mihaïl Zygar.
Πηγή: RSF
Μετάφραση: Anemosnaftilos
Προοίμιο
Ο παγκόσμιος χώρος επικοινωνίας και πληροφόρησης είναι κοινό αγαθό της ανθρωπότητας και πρέπει να προστατεύεται ως τέτοιο. Η διαχείρισή του είναι ευθύνη ολόκληρης της ανθρωπότητας, μέσω δημοκρατικών θεσμών, με στόχο τη διευκόλυνση της πραγματικής επικοινωνίας μεταξύ ατόμων, πολιτισμών, λαών και εθνών, στην υπηρεσία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της πολιτικής συναίνεσης, της ειρήνης, της ζωής και του περιβάλλοντος.

Ο παγκόσμιος χώρος επικοινωνίας και πληροφόρησης πρέπει να εξυπηρετεί την …

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…