Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Δεκέμβριος, 2004

Ο κόσμος πλάστηκε μια Κυριακή

«Ακου αγώνας για τη ζωή! Η κατάρα της μάχης και του μόχθου στέλνει τον άνθρωπο πίσω στην κατάσταση του αγριόχοιρου, στα γρυλίσματα των θηρίων που δεν ξέρουν άλλο από το ξέφρενο κυνήγι της τροφής. Την παρατηρήσαμε πολλές φορές τη μανιακή εκείνη γυαλάδα στο ραδιούργο βλέμμα της νοικοκυράς που κατοπτεύει τα τρόφιμα στο μπακάλικο ή διερευνά το νεκροτομείο του χασάπη. Δουλευτές του κόσμου, διαλυθείτε! Λάθος λένε τα παλιά βιβλία. Ο κόσμος πλάστηκε μια Κυριακή»

Βλαντιμίρ Ναμπόκοφ

Τα πρώτα βήματα είναι που κοστίζουν

«Τίποτα δεν είναι φαινομενικά πιο απλό από το να χτίζουμε καθημερινά την ευτυχία μας: αρκεί να χρησιμοποιούμε τις διαδοχικές απολαύσεις σαν πέτρινη διάβαση στο ποτάμι, για να περνάμε από τη μια στην άλλη. Η συνέχεια απαιτεί μεγαλύτερη προσοχή, εφόσον πρέπει να είμαστε ταυτόχρονα η πέτρα, το ποτάμι και η διάβαση που οδηγεί ακόμα πιο μπροστά στην εκλέπτυνση των απολαύσεων. Πάντως, τα πρώτα βήματα είναι που κοστίζουν. Η φρενίτιδα της εργασίας, οι ολολυγμοί των καταναγκασμών, η σουβλερή εμμονή των ενοχών, ορθώνουν τα πιο επίφοβα εμπόδια της εμπορευματικής λογικής στην πορεία του άδολου σώματος, που εκστασιάζεται από τον πρωινό ήλιο, ενώ μέσα σ' ένα μεγάλο πήλινο μπολ το κουταλάκι ανακατεύει το γλυκό φρέσκο αγελαδινό γάλα με την ελαφριά πικράδα ενός υπέροχου καφέ».

Ραούλ Βανεγκέμ

Ονόμασέ τους Ρηχούς και λόγιζέ τους ως θάνατον

Κείμενο του Στάθη στη σημερινή ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ:
"Την παραμονή των Χριστουγέννων τρία αγόρια έλεγαν τα κάλαντα. Το ένα απ' αυτά εκινείτο δύσκολα κι ακολουθούσε τα υπόλοιπα στηριζόμενο σε μια περπατούρα. Κάπως φτωχικά ντυμένο, φορούσε στο κεφαλάκι του ένα κόκκινο σκουφάκι Αγιοβασίλη και τραγουδούσε μαζί με τα άλλα δύο παιδιά τα κάλαντα φάλτσα και τραυλίζοντας στεντόρεια -ω Θεέ μου, ποτέ οι Αγγελοί Σου δεν θα αγγίξουν τέτοιαν αρμονία!

Υστερα τα παιδιά συνέχισαν παρακάτω -γύρω στα δέκα τους έντεκα χρόνια τα δύο πρώτα, ίσως έναν χρόνο μικρότερος ο άγγελος με την περπατούρα και το κόκκινο σκουφάκι.

Φαίνονταν φίλοι, ίσως συμμαθητές, όμως οι δύο πρώτοι άρχισαν (σχεδόν παλεύοντας με τον εαυτό τους για να μπορέσουν να του το πουν) -άρχισαν λοιπόν την προσπάθεια να πείσουν τον μικρότερο ότι «καλά ήταν ώς εδώ, είπαν τα κάλαντα, καιρός να χώριζαν»- φαίνεται ο μικρός με τη δυσκολία του να περπατά τους καθυστερούσε, όμως εκείνοςόλο ηρνείτο και τραύλιζε κουνώντας το κεφαλάκι του με το κόκκινο …

Tsunami blogs launched for help services, missing persons inquiries

The group responsible for tsunamihelp.blogspot.com have launched two new collaborative blogs: tsunami enquiry, with numbers for emergency help services in affected areas, and tsunami missing persons, which aims to assist people in connecting with loved ones.

Πραγματικότητα (λίγο πριν το τέλος του 2004)

Χρειάζονται πολλά,τον κόσμο για να αλλάξεις:
Οργή κι επιμονή.Γνώση κι αγανάκτηση.
Γρήγορη απόφαση,στόχαση βαθιά
Ψυχρή υπομονή,κι ατελείωτη καρτερία.
Κατανόηση της λεπτομέρειας και κατανόηση
του συνόλου.
Μονάχα η πραγματικότητα μπορεί να μας
μάθει πως την πραγματικότητα ν’αλλάξουμε

Μπ. Μπρέχτ

minima over (;;;)

"...Κάποτε θα καταστρέψω όλ' αυτά τα χειρόγραφα που άφησε πάνω στο τραπέζι μου ο διάβολος και που τα οικειοποιήθηκα χωρίς ντροπή-και μόνον αυτός που έκανε τη νύχτα πολλές φορές τον ίδιο δρόμο, μόνον αυτός έμαθε πως δεν υπήρξε ποτέ δρόμος..."
T. ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ

Τα minima αναστέλλουν την (χάρτινη) έκδοσή τους! Προσωρινά, απ' ό,τι λένε!
Τα όνειρα δεν αναστέλλονται όμως...
Παίρνουν πάντοτε την εκδίκησή τους!

Εμείς θα βρίσκουμε πάντοτε τρόπους να επικοινωνούμε...

Ετσι δεν είναι?

2004 Οι νικητές και οι Χαμένοι

2004
Οι νικητές
Με τον ΣΤΑΘΗ ΤΣΑΓΚΑΡΟΥΣΙΑΝΟ
Λευτέρης Βογιατζής

Για τη διάρκεια, τη χειρωναξία, τη λεπτότητα, το γούστο του. Με τον Μολιέρο, προσέθεσε ακόμα μια λαμπρή ψηφίδα στο σπουδαίο έργο που έχει ήδη κατορθώσει.

Athen's Voice

Στάθηκε στα πόδια της σε ένα εξόχως αποκαρδιωτικό τοπίο. Σχεδόν το μόνο μαζικό έντυπο (μαζί με το Αθηνόραμα) που δεν εξυπηρετεί το ημιμαθές και κακόγουστο μόρφωμα του life style.

Μουσείο Μπενάκη

Με το Μουσείο Ισλαμικής Τέχνης και τις νευρώδεις, έξυπνες εκθέσεις του έγινε ο πιο επηρεαστικός και δραστήριος πολιτιστικός πυρήνας της Ελλάδας. Κάνει αυτά που θα 'πρεπε να κάνει το κράτος - ενημερωμένο και ταυτόχρονα χαλαρό.

Σταμάτης Κραουνάκης

Γιατί είναι από τους ελάχιστους που λέει ολόκληρη την αλήθεια (του). Στους άλλους διακρίνεις πάντα την υπολογιστική διόρθωση, το ευπρεπές στρογγύλεμα των media - αυτός δείχνει ελεύθερος.

Νικήτας Κακλαμάνης

Μην υπερβάλλουμε - πολιτικός είναι κι αυτός. Τουλάχιστον όμως ακούει τη φωνή του. Και δείχνει ευαίσθητος.

Αννα Κ…

Λευκή σελίδα (minima 016)

Σελίδα λευκή
Σαν άσπιλο χιόνι.
Κάτι τελειώνει
Σε κίνηση αργή.
Κι αυτό που θα ' ρθεί
Δεν μοιάζει ούτε δείχνει
Αχνά αφήνει ίχνη
Σε άμμο καυτή.(στίχοι του Γιώργου Ανδρέου και του Παρασκευά Καρασούλου)Η πρώτη φορά που με νίκησε ήταν στο διαγώνισμα της Χημείας στη Β’ Λυκείου, το 1980. Ακόμη το βλέπω στον ύπνο μου.Λίγο αργότερα διάβασα “Το περιθώριο '68 - '69” του Μανόλη Αναγνωστάκη, που αρχίζει με την πρόταση "τώρα πια που δε γράφω" και τελειώνει με μια λευκή σελίδα και τέσσερις λέξεις: "Έκτοτε γράφτηκαν πολλά ποιήματα…" και ηρέμησα.Οι Δάσκαλοί μου δεν μου έμαθαν ποτέ πώς να ξεπερνώ τον τρόμο μπροστά της: ο Σταύρος Απέργης, ο Πότης Παρασκευόπουλος, ο Λυκούργος Κομίνης, ο Φρέντυ Γερμανός. Ισως γιατί και οι ίδιοι δεν τον ξεπέρασαν ποτέ.Λευκή σελίδα είναι……τα ξενύχτια κάθε Τετάρτη βράδυ για να γραφτεί το editorial. …τα παιδιά που κοιμούνται τυλιγμένα με λευκά όνειρα. …ένα ξημέρωμα Σαββάτου, πριν βγει το πρώτο τεύχος ενός νέου περιοδικού. …το 2004 που βγαίνει στ…

Συγχαρητήρια! Το πετύχατε διάνα!

Απόσπασμα από άρθρο του Ι.Κ.Πρετεντέρη στο ΒΗΜΑ την Κυριακή 12 Δεκεμβρίου 2004…

Τα κρυφά και τα φανερά σχέδια του Μαξίμου

Πρωτοβουλίες για έλεγχο της πολιτικής ζωής

I. K. ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗΣ
……
Σε ό,τι αφορά την Προεδρία της Δημοκρατίας, στο σχέδιο αυτό φαίνεται ότι εντάσσεται η προώθηση από ορισμένους κυβερνητικούς κύκλους της υποψηφιότητας Κωνσταντόπουλου. Στην άποψη αυτή συγκλίνουν και επιχειρηματικοί ή εκδοτικοί παράγοντες, οι οποίοι έχουν τις ίδιες επιδιώξεις με την κυβέρνηση και διατηρούν ταυτοχρόνως στενές σχέσεις με τον κ. Κωνσταντόπουλο.
Κατ' αυτούς, ο απερχόμενος πρόεδρος του Συνασπισμού έχει δώσει ικανοποιητικά δείγματα γραφής ως «διώκτης του ΠαΣοΚ» και οι ίδιοι κύκλοι εκτιμούν πως με τον κ. Κωνσταντόπουλο στην Προεδρία η εγκαθίδρυση ενός νεοδημοκρατικού καθεστώτος θα μπορεί να έχει μια διαρκή επίφαση δημοκρατικής χροιάς. Το γεγονός ότι όλοι αυτοί οι σχεδιασμοί προωθούνται στο όνομα της διαφάνειας διευκολύνει τη σύμπραξη του κ. Κωνσταντόπουλου με τους εμπνευστές τους.
Σε ό,τι αφ…

Παιχνίδι στη ρωγμή του χρόνου (minima 015)

«Πώς θα μπορούσες με μία λέξη να περιγράψεις ολόκληρη τη ζωή ενός ανθρώπου;»*



Χαζεύω τις χριστουγεννιάτικες βιτρίνες. Αδιάφορες όπως κι ο κόσμος. Σκηνικά μιας χαζοχαρούμενης παράστασης που δεν πείθει πλέον κανέναν γιατί κανένας δεν έχει τη διάθεση να πεισθεί. Γιατί κανείς δεν επιθυμεί τίποτα πέρα από αυτά που ο μισθός του μαζί με το εορτοδάνειο του επιτρέπει να επιθυμήσει. Βλέπεις, η επιθυμία ως τραπεζικό προϊόν δεν είναι επιθυμία. Είναι ένα ακόμη χρέος. Κι όμως, ανάμεσα σε αυτά τα θλιβερά σκηνικά, υπάρχουν κάποιες βιτρίνες που δεν δεσμεύονται από τον τρέχοντα χρόνο. Είναι οι βιτρίνες των παιχνιδάδικων. Είναι αυτές οι ρωγμές στα αδιαπέραστα τείχη της πόλης. Ρωγμές-περάσματα σε έναν άλλο κόσμο, εκτός του κόσμου τούτου. Εναν κόσμο πέραν της καθημερινής ανάγκης, πέραν της καταναλωτικής επιθυμίας, πέραν της προσωπικής φιλοδοξίας, πέραν της κοινωνικής ματαιοδοξίας. Οι Καθεδρικές των Παιδιών. Ναοί ολοφώτιστοι που μέσα τους εξακολουθεί να λειτουργεί η αρχαία γιορτή -κι ας συνυπάρχει με την ε…

The Day After Τιβί (minima 014)

Does anybody here remember Vera Lynn
Remember how she said that
we would meet again
some sunny day
Vera ! Vera !
What has become of you?
Does anybody else in here
feel the way I do?(στίχοιτο τραγούδι“VERA”, Pink Floyd –The Wall, 1979)
Αρνούμαι να γράψω άλλο ένα κομμάτι κατά της τηλεόρασης. Αρνούμαι να γράψω κάτι τόσο βαρετό, τόσο κοινότοπο, τόσο ανούσιο και τόσο απίστευτα υποκριτικό. Γιατί είναι υποκριτικό να μιλάς ενάντια σε κάτι του οποίου αποτελείς κομμάτι. Λες και είσαι έξω από αυτό. Οπως υποκριτικό και το να μιλάς, μανιχαϊστικά, για καλή και κακή τηλεόραση. Και το ίδιο ανόητο όπως αν μιλούσες για το καλό ή κακό αυτοκίνητο, για το καλό ή κακό τηλέφωνο, για την καλή ή κακή καφετιέρα, για το καλό ή κακό ασανσέρ ακόμη κι αν κάποιος σε μαχαιρώσει μέσα σε αυτό. Δε θα υποκριθώ πως δε βλέπω τηλεόραση, πως δεν έχω παρακολουθήσει έστω ένα επεισόδιο από όλες τις τηλεοπτικές σειρές που παίζονται τα τελευταία 30 χρόνια, πως δεν έχω ένα είδος εξάρτησης από τα “δελτία των 8”, πως δεν έχω “χαζέψει…