Κάνε λιγάκι υπομονή...

"Καίει ο ήλιος αγοράκι μου, ε;
Καίει αστέρι μου !
Αφησέ με να σκεπάσω τα ματάκια σου με το χέρι μου.
Αφησέ με...
Μίλα μου… Είσαι καλά; Είσαι λίγο καλύτερα που σ’ έχω στην αγκαλίτσα μου; Μμ ;
Σε λίγο θα μας αφήσουν να πάμε σπίτι μας. Μην ανησυχείς.
Θα πάμε και τι θα κάνουμε;
Ε;
Θα παίξουμε με το ποδήλατο;
Ε, μικρέ μου;
Τώρα όμως θα καθίσουμε για λίγο εδώ, μαζί παρεούλα.
Να σου πω ένα ποίημα;
Ένα ποίημα ενός Τούρκου ποιητή;
"Η πιο όμορφη θάλασσα είναι αυτή
που δεν την αρμενίσαμε ακόμα.
Το πιο όμορφο παιδί
δε μεγάλωσε ακόμα.
Τις πιο όμορφες μέρες
τις πιο όμορφες μέρες μας
δεν τις ζήσαμε ακόμα
κι αχ ό,τι πιο όμορφο θα 'θελα να σου πω
δε στο 'πα ακόμα"
...................................
Σου άρεσε, ε;
Έτσι είναι αγοράκι μου. Όπως το έγραψε ο ποιητής.
Τις πιο όμορφες μέρες δεν τις έχουμε ζήσει ακόμη.
..................................
Το ξέρω ! Σήμερα δεν είναι μια όμορφη μέρα.
Είναι που καίει ο ήλιος...
Είναι που καίει η γη μας
Είναι που πρέπει ο μπαμπάς να φοράει αυτήν την κουκούλα...
.................................
Τι είναι μάτια μου;
Τι είναι μικρέ μου Κεμάλ;
Αναρωτιέσαι βλαστάρι μου, γιατί φοράω αυτήν την κουκούλα;
Για να μην με κάψει και εμένα ο ήλιος μου την φόρεσαν.
Για να μην βλέπω τον ήλιο και καούν τα μάτια μου.
Έτσι λένε αυτοί...
Όμως να σου πω γιατί την φοράω;
Για να βλέπω τον Θεό !
.................................
Σ’ αγαπώ αγάπη μου… αγγελάκι μου...
................................
Ησύχασε… Θα μείνουμε εδώ και θα μιλάμε. Θα λέμε παραμύθια.
................................
Κλείσε τα ματάκια σου λίγο και φαντάσου.
Φαντάσου ότι είμαστε δύο δέντρα που φύτρωσαν στην άμμο.
Ένα μεγάλο δέντρο κι ένα μικρούλι δίπλα του.
Κι ότι απλώνω ένα από τα κλαδιά μου για να σου ρίξω λίγη σκιά.
Τι νιώθεις τις ρίζες μας;
Νιώθεις πόσο βαθιά μπαίνουν στο χώμα;
Κανείς δεν μπορεί να τις ξεριζώσει.
Κανείς...
...........................
Σ’ αγαπώ αγόρι μου !
Κάνε λιγάκι υπομονή...

Σχόλια